Dziś jest , imieniny obchodzą:

Doudou, czyli odkryjmy Mons na żywo

O Europejskiej Stolicy Kultury 2015 piszę (a wręcz trąbię) od dłuższego czasu. W jednym z ostatnich artykułów wyjaśniłam, że miasto uzyskało to miano między innymi dzięki temu, iż może się poszczycić aż trzema elementami figurującymi na liście Światowego Dziedzictwa UNESCO. Jednym z nich, w dziedzinie niematerialnej, są sławne w całej Belgii uroczystości przypadające na weekend Świętej Trójcy.

 

Imprezy związane z tak zwaną „Ducasse de Mons” – nie wiem zupełnie jak to po polsku określić, gdyż nie jest to tylko festyn – trwają praktycznie cały tydzień. W bieżącym roku będą miały one miejsce od 27 maja do 7 czerwca. Dziwi mnie fakt, iż organizatorzy nie podali jeszcze oficjalnego programu. Może planują jakąś niespodziankę, aby było jeszcze huczniej i jeszcze lepiej niż w poprzednich latach.
Faktem jest, że już od środy stolica walońskiej prowincji Hainaut zaczyna wrzeć, a miasto staje się teatrem licznych „eventów” (sprawdzałam w słowniku i tak się to teraz „młodzieżowo” nazywa). W piątek wieczorem władze miejskie fundują gapiom darmowy koncert plenerowy jakiegoś znanego wykonawcy. Podam dla przykładu, że w ubiegłym roku zaproszonym gościem był Gerald de Palmas. W międzyczasie grają po kafejkach pomniejsi artyści, zaś po montejskim bruku człapią dziarsko orkiestry wojskowe różnych nacji.

Niezaprzeczalnym „clou programu” są wydarzenia mające miejsce w sobotę i niedzielę. Na te właśnie dni przypadają uroczyste obchody podkreślające przywiązanie mieszkańców Mons do jego patronki – Sainte Waudru.
Waldetruda jest lokalną świętą, co może wytłumaczyć fakt, iż zasadniczo nie jest znana Polakom. Żyła w VII wieku i przypisywano jej autorstwo czterech cudów, z których najważniejszym było uchronienie miasta od zarazy. Uczyniła to pośmiertnie (!) w ramach procesji, podczas której obnoszono jej ziemskie resztki. I tak, na pamiątkę owych wydarzeń, już od średniowiecza, Mons organizuje dla niej swoiste święto dziękczynienia.
W sobotę wieczorem, podczas uroczystego nabożeństwa w kolegiacie pod jej wezwaniem, spuszcza się na linach relikwiarz zawierający szczątki ciała świętej. Głowa, zawarta w odrębnym „pojemniku”, zostaje przystrojona wieńcem ze świeżych czerwonych róż. Tak, tak, proszę Państwa. Nic mi się nie pomąciło: w zamierzchłych czasach praktykowano oddzielenie głowy od korpusu w celach jak najbardziej praktycznych (aby ułatwić ich transport!).
I tak w niedzielę, podczas uroczystej procesji, relikwiarz z głową będzie obnoszony po ulicach miasta. Drogocenny kufer zawierający szczątki ciała zostanie obwożony zaś na barokowym Złotym Wozie, który wbrew pozorom nie jest karocą, ale „luksusowym karawanem”.


Momentem kulminacyjnym, kończącym procesję, jest wjazd wspomnianego już Car d’Or na stromy podjazd obok kolegiaty. Jest on możliwy dzięki pomocy ludzi, którzy nie tylko biegną za ciężkim pojazdem, ale go również pchają! Aby zapewnić pomyślność miastu i jego mieszkańcom na kolejny rok, Złoty Wóz musi wjechać pod górkę za jednym zamachem. W przeciwnym wypadku na Mons spadłoby nieszczęście.
Po wprowadzeniu pojazdu do kościoła, szalony (i częściowo podchmielony) tłum przemieszcza się w towarzystwie Świętego Jerzego i… smoka (zwanego pieszczotliwie „Doudou”) na główny rynek, gdzie na piaszczystej arenie będzie miała miejsce walka zwana „Lumeçon”. Co roku, nieuchronnie, święty na koniu uśmierza bestię. Dawniej ją „zabijał na śmierć”, aktualnie, z przyczyn ekologiczno-humanitarnych tylko ją usypia, aby móc jej znowu dać w kość w kolejnym roku. W walce uczestniczy wielu „aktorów” i poddana jest ona bardzo skrupulatnie przestrzeganemu regulaminowi.

Uwagę niewtajemniczonych może przyciągnąć fakt, że śmiałkowie przepychają się przez szalejący tłum, aby… wyrwać smokowi włosy z ogona. Ci, którym to się udało, noszą je następnie okręcone wokół nadgarstków, niczym bransoletki, jako swego rodzaju amulety.

Po walce, krajobraz jak po bitwie. Na opuszczonej arenie, słabsi lub mniej szczęśliwi szukają resztek końskiego włosia (z ww. smoczego ogona), inni zaś … idą na piwo.
Mogłabym pisać o Ducasse de Mons bez końca. Najlepiej samemu przyjechać i zobaczyć na własne oczy. Szczegółowy program imprez będzie niebawem dostępny na stronie internetowej miasta. Naprawdę warto się przemieścić, gdyż jest to jedno z najbardziej znanych i oryginalnych wydarzeń folklorystycznych w Belgii.

Na zakończenie, chciałabym serdecznie podziękować utalentowanemu fotografowi – Micaelowi Castanheira za udostepnienie mi zdjęć ilustrujących ten artykuł. Un très grand merci Micael!

Zdjęcia: Micael Castanheira

Polecamy

Tym z Państwa, którzy nie mieli okazji zapoznać się z moim poprzednim artykułem przytoczę niewielką anegdotkę. Otóż podczas ostatnich ferii szkolnych miałam za zadanie odwiezienie syna do punktu zbiórki pasażerów podróżujących w ramach tak zwanego „carpoolingu”.

Czy zakładając sukienkę w danym kolorze możemy podnieść swoją pewność siebie? A czy odpowiednio dobrany kolorystycznie makijaż może podkreślić pewne atuty i elementy urody? Zdecydowanie tak!

Ostatni miesiąc w biurze upłynął nam pod znakiem jesiennych dolegliwości, które skutecznie zaburzyły harmonogram pracy i dużurów w firmie. Mimo, że każej jesieni na zmianę chorowałyśmy, nigdy jeszcze nie było tak źle jak w tym roku.

Jest to pytanie, które powinni stawiać sobie rodzice w różnych sytuacjach i dobrze zrobić to zawczasu. 

Lekarze przekonują, że przyczyną jesienno-zimowych infekcji częściej jest przegrzewanie dzieci niż rozsądnie dawkowany chłód. Może więc warto wziąć przykład z rodziców dzieci z innych krajów. Brytyjczycy stawiają na zimne klimaty dla dzieci.

Nareszcie nadeszło lato, a wraz z nim upragniony urlop. Nie mieliśmy żadnych specjalnych pomysłów na wakacyjny wyjazd, więc skończyło się na podróży w rodzinne strony.

Wycieczka do lasu dała mi coś więcej niż świeże powietrze i piękne widoki. Historia może i banalna, ale prawdziwa!

Zima to pora roku, która daje wiele możliwości do fotografowania. Jeśli mamy śnieg, możemy korzystać z dużej ilości światła odbitego. Miękkie, równe oświetlenie świetnie nadaje się do czarno-białych zdjęć.

Zbliżający się wielkimi krokami karnawał w Belgii to świetna okazja do wspomnień sprzed trzech lat. Każdy, kto mieszka w kraju króla Filipa i królowej Matyldy zapewne słyszał, a może i brał udział w tego typu zabawach, których nieodłącznym elementem są różnorakie stroje i przebrania, często mieniące się złotem i ozdobione piórami. Wprawdzie nie mogą się one równać z pięknem weneckich kostiumów czy tych z Rio de Janeiro, ale i tak gwarantują świetną zabawę.

Reklama

Poczta kwiatowa
Radio Roza
niderlandia.org
polonia.be

Galeria

  • Dzień Dziecka 2012
  • Bal Gimnazjalistów
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Dzień Dziecka w szkole 2010
  • Koncert Golec u-Orkiestra
  • Mini galeria 03
  • Koncert Budki Suflera
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Bal Karnawałowy 2011
  • Mini galeria 04
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Ani Mru Mru
  • Krakus
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Miss Fitness

Oni nam zaufali

kuchnia
ing
wbc
rossignol
permis
aaxe
wiewiorka
les delices