Dziś jest , imieniny obchodzą:

Włóczykij z Biblią, czyli mniej znany wizerunek Van Gogha

W poprzednim numerze „Nowinek” obiecałam Państwu relację z wystawy Vincenta Van Gogha zatytułowanej „Narodziny artysty”, którą aktualnie można podziwiać w walońskim mieście Mons. Relacji jednak, w dosłownym znaczeniu, nie będzie. A jeśli nie będzie, to nie z mojej winy tylko z „przyczyn odgórnych”.

 

Jak obiecałam – tak zrobiłam, czyli wystawę zwiedziłam (chyba się zacznę specjalizować w tzw. „rymach częstochowskich”, które jakoś mi się same cisną). Spisałam skrupulatnie swoje obserwacje, które dorzuciły się do gromadzonych już od pewnego czasu wiadomości. Wychodząc z Muzeum Sztuk Pięknych, zostałam jednak skonfrontowana z niemiłą rzeczywistością: napotkana koleżanka – przewodniczka powiedziała mi, iż wszelkie artykuły na interesujący mnie temat muszą przejść przez swego rodzaju cenzurę, narzuconą przez organizatorów…

Nie ukrywam, że oświadczenie to dało mi trochę do myślenia. Bo my tutaj, proszę Państwa, niby w wolnej Europie i to na dodatek zachodniej, mamy chyba prawo do swobodnego przekazywania informacji – tym bardziej, jeśli jest ona rzetelna… Co innego było w Polsce, jeszcze za „komuny”, kiedy to jakieś partyjne kacyki próbowały podciągnąć tematykę twórczości holenderskiego malarza pod ideologię socrealizmu (i chyba trzeba im przyznać w pewnym stopniu rację).

O Van Goghu słyszeli chyba wszyscy. Nawet ci „nieczytaci i niepisaci” widzieli przynajmniej raz w życiu słynny autoportret z „przyciętym uchem”. Był artystą, żył krótko – ale intensywnie, tworzył głównie przez ostatnich dziesięć lat swojego smutnego żywota, za którego sprzedał publicznie jeden jedyny obraz (1). Nie widzę zbytniego sensu w przepisywaniu biografii artysty, chciałabym jednak zwrócić uwagę na kilka mniej znanych aspektów jego losu, uznanego powszechnie za tragiczny.

Vincent – malarz, urodził się dokładnie (co do dnia) w pierwszą rocznicę śmierci noworodka o tym samym nazwisku i imieniu (2). Od wczesnego dzieciństwa spędzał więc urodziny na cmentarzu w cieniu tego, który teoretycznie powinien być jego starszym bratem. Wychowywał się na wsi, w regionie Groot-Zundert (Holandia), gdzie mógł obserwować ludzi pracujących w polu, stanowiących jeden z tematów jego późniejszej twórczości.

Mieszkał w prezbiterium należącym do kościoła luterańskiego, gdzie jego ojciec (tak jak przed nim jego dziad) sprawował urząd pastora. Od dziecka miał trudny charakter i był słabym uczniem, co nie przeszkodziło mu, w późniejszym czasie, doskonale opanować kilka języków obcych.

Młody Vincent zbliża się do świata muz, handlując dziełami sztuki w galeriach w Hadze, a następnie w Brukseli. Na ten okres przypada początek jego słynnej korespondencji z młodszym o cztery lata bratem – Theo. Następnie przychodzi kolej na pobyt w Londynie, ukoronowany zawodem miłosnym… Nadchodzi czas na kolejne przeprowadzki i podróże […]. Załamany i coraz bardziej uczulony na marną kondycję ludzką, Vincent pogrąża się w lekturze Biblii. Jego religijny ferwor jest tak wielki, iż chce przeznaczyć swoją egzystencję na głoszenie Słowa Bożego. W roku 1878 przyjeżdża do Brukseli, aby „uczyć się na pastora”. Jednak i tu jego zamiar spala na panewce. W kilka miesięcy później – w grudniu – udaje się do zagłębia węglowego na południu Belgii, aby pracować jako protestancki kaznodzieja.

Borinage – bo o tym regionie mowa – to okręg górniczy, w którym bieda nie zna końca. 25-letni predykant (3) wychodzi na spotkanie prostych, ubogich ludzi, którym trzeba pomóc. Zjeżdża do jednej z najbardziej niebezpiecznych kopalni. Opiekuje się rannymi po wybuchu metanu. Głosząc ewangelię, stara się utożsamić z maluczkimi. Zamienia miejskie ubranie na worek na węgiel. Śpi bezpośrednio na podłodze, gdyż łóżko wydaje mu się nieprzyzwoitym luksusem. Przemieszcza się na piechotę, bo szkoda mu (a czasem nie ma) pieniędzy na kolej… Niektórzy traktują to zachowanie jako ekstrawagancję lub manifestację określonych poglądów. Inni – uważają je za jeden z symptomów choroby psychicznej, która przyczyni się do jego samobójczej śmierci w wieku zaledwie 37 lat…

Pobyt Vincenta w Borinage trwał bez mała dwa lata (grudzień 1878 – październik 1880) i, według specjalistów, okazał się decydujący w karierze malarza, który ostatecznie wybrał miedzy pędzlem a Biblią. Temu to okresowi została poświęcona wystawa, którą można obejrzeć w salach BAM w Mons do 17 maja bieżącego roku.

 

1 „Czerwona winnica”, olej na płótnie z 1888, znajduje się aktualnie w Muzeum Sztuk Pięknych im. Puszkina w Moskwie;

2 VVG urodził się 30 marca 1853 (zmarł 29 lipca 1890 r w Auvers-sur-Oise, we Francji, strzelając sobie w pierś);

3 Jest to „protestancki kaznodzieja”, przypisy autorki.

Polecamy

Wywiad z Dave Deruytter, Head of Expatriates & Non Residents ING Belgium

Facebook w trakcie swego krótkiego żywota zdążył już wzbudzić niemało kontrowersji, zwłaszcza jeśli chodzi o kwestie prywatności użytkowników i własności załadowanych na stronę zdjęć i postów. To, z czego zapewne nie zdajesz sobie sprawy, to fakt, że może istnieć kopia Twojego starego profilu na Facebooku - na zupełnie innej stronie, dostępna online i to dla wszystkich!

W dn. 29 maja odbyły się w SHAPE (NATO) w Mons obchody Święta Konstytucji 3 Maja. Uroczystość jest upamiętnieniem Konstytucji z 3 Maja 1791 r. Jej doniosłość polegała na tym, że była pierwszą konstytucją w Europie i drugą na świecie, po konstytucji amerykańskiej z 1787 r.

W poprzednim numerze „Nowinek” obiecałam Państwu relację z wystawy Vincenta Van Gogha zatytułowanej „Narodziny artysty”, którą aktualnie można podziwiać w walońskim mieście Mons. Relacji jednak, w dosłownym znaczeniu, nie będzie.

Drużyna Polonii wydaje się zmierzać pewnymi krokami po tytuł mistrza jesieni. Drużyna prowadzona przez Krzysztofa Piekarskiego pewnie zbliża się ku obranemu przed sezonem celowi.

Urlop okolicznościowy to krótka nieobecność w pracy ze względu na niektóre wydarzenia rodzinne, m.in. ślub, bierzmowanie, pogrzeb lub ze względu na niektóre obowiązki obywatelskie.

Kiedy niecały rok temu w belgijskim sklepie IKEA zorganizowano klientom zabawę w chowanego, nikt nie spodziewał się, że pomysł ten „chwyci” i opanuje całą Europę. Niestety – władze szwedzkiego giganta, czyli IKEI, nie są konsekwentne.

Mamo, skąd się wziąłem? Co to jest seks? Te i podobne pytania usłyszysz od swojej pociechy na pewno. Seks nie powinien być tematem tabu. Im wcześniej zaczniesz rozmawiać z dzieckiem, tym łatwiej znajdziecie wspólny język.

Od 1 lutego 2017 roku w centrum Antwerpii oraz w części „Linkeroever” obowiązuje strefa niskiej emisji (LEZ). Każde skrzyżowanie przed rozpoczęciem tej strefy jest specjalnie oznakowane. Strefa ta obowiązuje bez przerwy, siedem dni w tygodniu przez 24 godziny na dobę.

W ostatnich latach coraz częściej słyszy się o cyberatakach. Wirusy istnieją niemal od czasu powstania pierwszego komputera i będą powstawać codziennie jakieś nowe.

Reklama

Poczta kwiatowa
Radio Roza
niderlandia.org
polonia.be

Galeria

  • Krakus
  • Mini galeria 04
  • Dzień Dziecka 2012
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Bal Karnawałowy 2011
  • Miss Fitness
  • Dzień Dziecka w szkole 2010
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Koncert Budki Suflera
  • Bal Gimnazjalistów
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Mini galeria 03
  • Koncert Golec u-Orkiestra
  • Ani Mru Mru

Oni nam zaufali

kuchnia
ing
wbc
rossignol
permis
aaxe
wiewiorka
les delices