Dziś jest , imieniny obchodzą:

Karnawałowe wspomnienia „Mons 2015” rusza pełną parą

Mons, o którym nie raz już pisałam, to serce francuskojęzycznej prowincji Hainaut. Wierne od średniowiecza swojej świętej patronce – Waldetrudzie jest corocznie, w niedzielę Świętej Trójcy, teatrem gigantycznych uroczystości związanych z jej kultem.

 

Procesja religijno-historyczna oraz inscenizacja walki świętego Jerzego ze smokiem zostały zakwalifikowane dziesięć lat temu do Światowego Dziedzictwa Niematerialnego UNESCO.

Wpisanie na tę samą listę, w kategorii spuścizny materialnej, barokowej Wieży Miejskiej oraz neolitycznej kopalni krzemienia usytuowanej w pobliskim Spiennes, było jednym z najważniejszych czynników, które zadecydowały o proklamowaniu walońskiego miasta Europejską Stolicą Kultury na rok 2015.

Uroczysta inauguracja przypada na 24 stycznia br. i nosi nazwę „Eblouissement” („Olśnienie”, przyp.aut.). I tutaj, proszę Państwa, wątek mi się urywa, gdyż Redaktor naczelna przypiera mnie do muru, aby skoncentrować się na olśniewającej ceremonii otwarcia. Jak już jednak wspominałam w poprzednim numerze „Nowinek”, pisząc do miesięcznika, mamy w pewnym sensie związane ręce. Biorąc pod uwagę aspekt techniczno-logistyczny wydawania czasopisma, musimy oddawać artykuły do druku z dwutygodniowym wyprzedzeniem. Tak więc, pozbawiona daru jasnowidzenia, nie jestem w stanie opisać wydarzeń, które jeszcze nie miały miejsca.

Z dokumentacji będącej w moim posiadaniu, mogę jedynie wywnioskować, że uroczystości będą/były godne obejrzenia. Organizatorzy przewidzieli bowiem moc atrakcji i manifestacji kulturalnych: ogrom dźwięku i światła odbijającego się w 18 000 srebrzystych ponchos rozdawanych bezpłatnie wszystkim tym, którzy chcieliby je wdziać. Od godziny 18:00 ogniste kule będą oświetlać Place du Parc, na Marché aux Herbes będzie można tańczyć z fluorescencyjnymi robotami, zaś od 22:30 z Placu Nervienne będzie można podziwiać sztuczne ognie. Tutaj dla ciekawostki dodam, iż Wieża Miejska (le Beffroi) jest aktualnie oświetlona, niczym latarnia morska, biało-czerwonymi snopami światła (są to barwy miasta).

Fundacja „Mons 2015” oraz władze gminy przewidziały tak bogaty i zróżnicowany program (w tym otwarcie pięciu nowych muzeów), że absolutnie nie sposób nawet pobieżnie o wszystkim wspomnieć. Mam przed sobą przewodnik na pierwszy kwartał zawierający ponad dwieście stron (!). Mogę więc jedynie Państwu polecić udanie się na stronę internetową http://www.mons2015.eu/fr lub bezpośrednio do Biura Obsługi Ruchu Turystycznego, jeśli są Państwo na miejscu.

Jak wspominałam powyżej, pisanie z wyprzedzeniem nie ma dużego sensu gdyż w turystyce, tak jak i w życiu, wszystko może się zdarzyć lub zmienić. I tak, jednym z emblematów miasta miała stać się gigantyczna struktura z drewna „The Passenger”. Ten nowatorski symbol, autorstwa flamandzkiego architekta – Arne Quinze – był zresztą jednym z nielicznych elementów, o którym znalazłam wzmianki w polskiej prasie. Rzeźba z drewnianych deseczek, mierząca 18 metrów wysokości i 90 metrów długości, została usytuowana tuż przy Rynku, naprzeciw Pałacu Sprawiedliwości. Uroczysta jej inauguracja miała miejsce 6 grudnia, a całkowity koszt wykonania osiągnął astronomiczna sumę 400 000 Euro. Schodzili się gapie, przyjechała telewizja, ludzie wypowiadali się przed kamerami „za” lub „przeciw”. Krótko mówiąc, było głośno i dobra reklama dla miasta.
W wigilijny wieczór było jeszcze głośniej o „Passengerze”, ale w inny sposób. Koleżanka wysłała mi maila z życzeniami dopisując: „A słyszałaś, że to tam w Mons chyba runęło?”… Przychodzi kolejny mail z artykułem w załączniku - „Dzieło Arne Quinze zawaliło się częściowo ze względu na wadliwe wiatry”. I tu, drodzy Państwo, nie chodziło wcale o „wichurę z defektem”. Jeden z francuskojęzycznych dziennikarzy tak się spieszył, aby zamieścić jak najszybciej swój tekst na łamach strony internetowej, że zamiast słowa „poutre”, (czyli „belka”, która okazała się rzeczywiście wadliwa) użył „proute”, co oznacza wypuszczane gazy jelitowe zwane inaczej wiatrami lub „bąkami” w żargonie potocznym. Czego to człowiek w prasie nie wyczyta!

Natychmiast po świętach przystąpiono do odbudowy plenerowej struktury. Zaczęła się również gorąca polemika na temat: „Kto za to wszystko zapłaci?”. Okazało się, że ubezpieczyciel artysty (chciałoby się napisać „ze spalonego teatru”…). Koniec końców, ktoś odgórnie zdecydował, iż obiekt zostanie całkowicie rozebrany, choć planowo miał dekorować miasto przez okres pięciu lat. Ale odstawmy na razie anegdoty na bok.

To, co jest pewne, to fakt, iż „clou” pierwszego semestru będzie wystawa obrazów, rysunków i listów Vincenta Van Gogha. Około 70 dzieł pomniejszych, zostanie przedstawionych w Muzeum Sztuk Pięknych (BAM) w okresie od 25 stycznia do 17 maja br. Świadomie użyłam sformułowania „pomniejsze”, gdyż najbardziej znanych dzieł holenderskiego malarza tutaj nie uświadczymy. Zapowiada to już sam podtytuł wystawy: „Narodziny artysty”. Otóż Vincent przebywał w pobliskim regionie (onegdaj górniczym) Borinage w latach 1878-1880 jako… protestancki kaznodzieja. Przy okazji zaś szkicował sceny z życia prostych ludzi, a jego rysunki służyły najczęściej… jako papier na podpałkę, ale o tym w kolejnym artykule, już po rozpoczęciu wystawy.

Polecamy

Nie od dziś wiadomo, że Słowianie należą do jednych z najstarszych kultur zamieszkujących ziemię. Nic dziwnego, że wraz z naszą (raczej niechcianą) emigracją, słowiańska kultura, sztuka, historia dokonuje ekspansji na Europę Zachodnią.

Obywatele Unii Europejskiej mają prawo do opieki zdrowotnej w dowolnym państwie członkowskim, w Islandii, Liechtensteinie, Norwegii lub Szwajcarii. Aby skorzystać z tego prawa, wystarczy posiadanie ubezpieczenia zdrowotnego tylko w jednym kraju.

Początek roku szkolnego w czasach PRL-u stanowił wielki zbiorowy obowiązek, by sparafrazować słowa wieszcza.

Zasiłek socjalny IGO/LA GRAPA to świadczenie socjalne przyznawane osobom w wieku emerytalnym od 65 roku życia, które otrzymują niską emeryturę.

Spośród wielu znakomitych belgijskich piw wyróżniają się te robione przez zakony trapistów. Uznanie ich wyjątkowego charakteru pozwoliło nie tylko na obecność w Belgii, ale i na całym świecie. Tego dowodem jest również upodobanie innych zakonów rozsianych w Europie i poza nią.

Z dniem 1 października wprowadzono w Belgii szereg zmian w dotychczas obowiązujących przepisach. Oto najważniejsze z nich:

 

Można by zacząć tak: Dawno, dawno temu… Ale po co, jak to było niedawno i trwa do dziś…

 

„Baby, ach! Te baby, czym by bez nich był ten świat” – tak przed laty śpiewali Andrzej Zaucha i Ryszard Rynkowski. Moja babcia jednak sparafrazowała tekst piosenki, nucąc zawsze w sezonie grzybowym: „Grzyby, ach! Te grzyby, czym by bez nich był ten świat…”. 

 

Dzieci – najcenniejsze co mamy. Często przekorne i niesforne, jednak zawsze kochane. W dzisiejszym artykule nie będę się jednak skupiał jak je fotografować, ponieważ każdy rodzic ma na to swoje sposoby. Dzisiaj odpowiem na pytanie, które otrzymuję od wielu rodziców: jak zachęcić dzieci, aby fotografowały.

Mimo nazwy, która często kojarzy się nam z antypodami, Zelandia jest najbliższą Belgii nadmorską prowincją Królestwa Niderlandów. Położona w delcie trzech dużych rzek – Renu, Mozy i Skaldy – jest znana nie tylko ze swoich przepięknych plaż.

 

Reklama

Poczta kwiatowa
Radio Roza
niderlandia.org
polonia.be

Galeria

  • Bal Karnawałowy 2011
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Krakus
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Mini galeria 03
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Ani Mru Mru
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Koncert Budki Suflera
  • Dzień Dziecka 2012
  • Bal Gimnazjalistów
  • Koncert Golec u-Orkiestra
  • Mini galeria 04
  • Dzień Dziecka w szkole 2010
  • Miss Fitness

Oni nam zaufali

kuchnia
ing
wbc
rossignol
permis
aaxe
wiewiorka
les delices