Dziś jest , imieniny obchodzą:

Zimowe perypetie

Zima to pora roku, która daje wiele możliwości do fotografowania. Jeśli mamy śnieg, możemy korzystać z dużej ilości światła odbitego. Miękkie, równe oświetlenie świetnie nadaje się do czarno-białych zdjęć. Tak samo pokryte lodem drzewa i krzaki, a w Belgii zważywszy na wysoką wilgotność powietrza, mamy ich pod dostatkiem, pozwolą wprowadzić nasze zdjęcia w świat magii.

 

Zimowy krajobraz nie jest jednak najlepszym przyjacielem ani fotografa, ani naszego sprzętu. Tak jak my sami powinniśmy się ubrać w ciepłe ubranie, tak samo powinniśmy zabezpieczyć nasz sprzęt. Nie będę jednak analizował kwestii ciepłej odzieży, wydaje mi się że każdy wie, jak należy się ubrać i co ze sobą zabrać, aby się rozgrzać przy niskich temperaturach. Skupimy się dzisiaj na tym, jak zabezpieczyć aparat i wykonać ciekawe zdjęcie.

Najsłabszym ogniwem w fotografowaniu zimą są akumulatory i baterie w aparacie i w lampach błyskowych lub innych urządzeniach elektronicznych takich jak światłomierz czy piloty zdalnego sterowania. Wybierając się w zimowy plener, wędrówkę na szczyt góry czy rozstawiając się na stoku w celu sfotografowania zimowych szaleństw, pamiętajmy, aby do każdego elektronicznego sprzętu zabrać dodatkową baterię lub zestaw akumulatorów. Mróz powoduje dużo szybsze rozładowanie się ogniw, nawet gdy nie korzystamy z zasilania. Ponadto zapasowe baterie nie powiny być przechowywane w torbie ze sprzętem. Należy przetrzymywać je w ciepłym miejscu, najlepiej przy sobie w kieszeni, aby nie narażać ich na niską temperaturę.

Ustawianie sceny do zdjęć, to znaczy lamp błyskowych, statywów, oświetlenia, aparatu i blend, np. na stoku w celu sfotografowania osoby skaczącej na desce czy nartach, zajmuje trochę czasu. W niskich temperaturach samo rozłożenie przenośnego softboxsu, które w normalnych warunkach zajmuje nam 3 minuty, na stoku, w rękawiczkach zajmie nam 10 minut. W tym czasie baterie i akumulatory zaczną już się lekko mrozić i tracić ładunek elektryczny. Ja osobiście wkładam akumulatory na samym końcu, już po rozłożeniu studia i sprawdzeniu, czy wszystko jest na właściwym miejscu. Tak samo po wykonaniu zdjęć, pierwsze co wyciągam i chowam, to są właśnie akumulatory, a następnie dopiero pakuję i chowam resztę sprzętu. Takie postępowanie pozwoli nam na dłuższe wykorzystanie baterii i na wykonanie większej ilości zdjęć.

Aparaty i obiektywy mogą pracować w niskich temperaturach. Ale niebezpieczeństwem dla nich jest szybka i nagła zmiana temperatury. Średnio około godziny do półtorej, a czasem i dłużej, wystawiamy nasz sprzęt na niską temperaturę. Około 20 minut zajmuje rozłożenie się w terenie, następnie wykonanie zdjęć około godziny, kilka ujęć z innych perspektyw, miejsc, jakieś powtórki, analiza zdjęć i kolejna powtórka w celu zyskania zamierzonego efektu, a następnie złożenie sprzętu. Spokojnie możemy stwierdzić po takim okresie czasu, że nasz sprzęt jest odpowiednio zamrożony. Nie wiem jak wy, ale ja w chwili pakowania się do auta mam już włączony silnik i nastawione ogrzewanie maksymalnie jak tylko można, aby usiąść już w wysokiej temperaturze. Tak samo jak przy niskich temperaturach należy chronić sprzęt, tak samo należy chronić go przed gwałtownym ogrzaniem.

Identyczna sytuacja powtarza się na spacerze, kiedy to wymarznięci wpadamy do restauracji i nagle z ujemnej temperatury znajdujemy się w bardzo ciepłym miejscu. Na mrozie wilgotność jest bardzo niska, w ciepłym miejscu jest ona dużo wyższa. Efektem zmiany temperatur i poziomu wilgotności jest szybkie skroplenie wody, zaparowana optyka, zaparowany układ lustra w aparacie, zaparowana matryca oraz możliwość skroplenia wody na układach elektronicznych wewnątrz aparatu. To samo dzieje się, gdzy zmrożony sprzęt włożymy do ciepłego auta.

Czym to może skutkować? Mając zaparowaną optykę, będziemy chcieli ją pewnie zaraz przetrzeć, a mało dokładnie usunięta wilgoć z soczewek może pozostawić smugi, które będzie ciężko usunąć zwykłą szmatką. Czyszczenie obiektywów poprzez chuchanie na nie nie jest najlepszym sposobem, lepiej zainwestować kilka złotych w specjalne do tego przeznaczone płyny. Ale nawet gdy wyczyścimy i usuniemy parę z obiektywu, ona nadal pozostanie na lustrze i możliwe także, że na matrycy. Demontaż obiektywu pomoże w szybszym ogrzaniu lustra i pozbyciu się pary, ale także ułatwi dostęp wilgoci do środka aparatu.
Najgorszym rozwiązaniem będzie jednak systemowe otwarcie migawki w celu odparowania i ręczne czyszczenie matrycy. Tego nie róbcie nigdy na zmrożonym aparacie. Ilość wilgoci i skroplenia na matrycy może być tak duża, że nawet jeśli nie uszkodzimy matrycy od nadmiaru wilgoci, to wizyta w serwisie w celu „umycia” matrycy może być niezbędna.

Co zatem możemy zrobić i jak bezpiecznie przechować nasz sprzęt przed wilgocią w trakcie transportu lub wypoczynku? Zamknąć go szczelnie w torbie fotograficznej lub plecaku. Podziałają one jak termos, nie spowodują gwałtownego ogrzania i pozwolą na dalszą pracę i fotografowanie po wyjściu z restauracji czy dojechaniu na kolejny plener.

Co może jeszcze wilgoć? Pomijając zaparowanie, wilgoć może uszkodzić elektronikę. Czy ktoś miał kiedyś okazję zalania klawiatury w komputerze? Zamoczony układ scalony powoduje zwarcie, a w konsekwencji trzeba wybrać się do sklepu i kupić nową klawiaturę. Tak samo wilgoć może zadziałać w naszym aparacie. Włączamy aparat i na tym kończy się nasze fotografowanie, a my albo zmieniamy sprzęt, albo liczymy się z kosztowną naprawą.

Powraca jednak moda na fotografię klasyczną. Coraz częściej w górach spotykam się z osobami, które fotografują na klasycznych materiałach światłoczułych. W takich aparatach ilość elektroniki jest znacznie mniejsza, a często ogranicza się ona jedynie do prostej płytki ze światłomierzem. Tak jak na przykład moja ulubiona Leica R3. Cała elektronika w niej to płytka ze światłomierzem i wskazówka wartości ekspozycji. To sprzęt najbardziej niezawodny, tak samo jak Nikon FM2, z którego już coraz rzadziej korzystam na rzecz oczywiście aparatu Leica. Zdjęcia wykonane na stoku czy w kawiarni... Po wyjściu aparat jeszcze działał, jednak po wejściu na szczyt zaczęły się problemy. Światłomierz nie działał, zmiana baterii nie pomagała. Lekkie zdenerwowanie. Co się dzieje? Z doświadczenia przyjąłem wartości ekspozycji, które mniej więcej mogą być właściwe, aby wykonać zdjęcie i tu kolejna niespodzianka. Spust migawki nie działał, trochę na siłę wciśnięty, ale ani migawka, ani lustro nie drgnęły. Aparat zamarzł.

Myślę, że każdy może sobie wyobrazić rozczarowanie i gorycz po godzinie wspinania się w rakietach śnieżnych na szczyt w celu wykonania zdjęcia i awarii sprzętu, nie wspominając już o obawie przed uszkodzeniem aparatu.

Bez paniki, każdy fotograf ma przynajmniej drugi aparat zapasowy i zdjęcie wykonałem, a dowód na to widać na zamieszczonym obrazku. Rozpoczynamy teraz powolne wracanie do bazy noclegowej. Pakujemy sprzęt, zapinamy plecak lub torbę i wracamy do bazy. Jeśli nasze plany wieczorne związane są z obejrzeniem zdjęć i pochwaleniem się nimi w mediach społecznościowych, a nie wybraniem się na saunę czy basen w hotelu, pamiętajmy, aby przed wejściem wyjąć z aparatu kartę. W pokoju hotelowym będziemy mieli identyczną sytuację, co w ciepłym aucie lub restauracji. Wyjęcie karty pamięci pozwoli nam pracować nad wykonanymi zdjęciami. Aparat pozostawmy w zamkniętym plecaku i pozwólmy mu na powolne nagrzewanie się i aklimatyzację w cieple. Sprzęt fotograficzny to jednak nie wszystko. Po około godzinie albo i dwóch pamiętajmy o naszej torbie czy plecaku. Nie jest on całkowicie wodoodporny, skraplanie się wody z powietrza dotyczy także jego.

Po doprowadzeniu do temperatury pokojowej naszego sprzętu, wypakujmy wszystko z torby i zostawmy ją otwartą blisko źródła ciepła. Sytuacja jest podobna jak w przypadku butów narciarskich. Po całym dniu użytkowania należy je wysuszyć. Oczywiście nie proponuję nakładania torby na suszarkę do sprzętu narciarskiego, wystarczy postawić ją w poblizu kaloryfera.

Fotografując zimą, warto pamiętać o zabraniu zestawu filtrów połówkowych. Pozwoli nam to na wyrównanie oświetlenia. Ponownie przypominam o zabraniu dodatkowych akumulatorów i baterii oraz o przechowywaniu ich w ciepłym miejscu.
Życzę wielu udanych zdjęć!

Łukasz Kobus
Brussels School of Photography

Polecamy

Paryski cmentarz Montmartre i rodzinny, niepozorny grobowiec z wyrytym napisem: Famille Ad Sax. Wewnątrz - doczesne szczątki geniusza z Belgii, który jednak umarł w nędzy. A przecież pozostawił po sobie przedmiot kultowy, rzecz czarodziejską - saksofon.

 

Końcówka roku była bardzo intensywna oraz miała pokazać, na co nas tak naprawdę stać. Nadszedł bardzo wyczekiwany mecz z depczącą nam po piętach drużyną Cristal Boys.

Rozpoczęcie nowego roku szkolnego to dla wielu mam większy stres niż dla ich dzieci. Dzieje się tak przede wszystkim dlatego, że rodzicielki są świadome nawału pracy jaki je czeka w ramach codziennej gonitwy między pracą, domem, a szkołą.

Kiedy przyglądasz się swojej szyi w lustrze, na ogół nie widzisz nic szczególnego. Szyja jak szyja… otóż nie. Gdybyś mógł zajrzeć nieco głębiej, zobaczyłbyś z przodu szyi, zaraz pod powłoką skóry, tuż pod krtanią, że masz wielki skarb.

Jako napój istniejący od wielu stuleci, piwo oparło się już niejednemu i nadal możemy się nim cieszyć w czasach współczesnych. Wojny, susze, powodzie, pożary i różne zjawiska gospodarcze towarzyszyły już niejednemu browarowi. Także i teraz branża piwna oparła się kryzysowi gospodarczemu i dalej szykuje się do walki o konsumenta na różnych frontach.

O otrzymanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych w Belgii mogą ubiegać się osoby, które zostały zwolnione z pracy z przyczyn od nich niezależnych lub którym wygasła umowa na czas określony (również umowa z biurem pracy czasowej – interim) i które nie otrzymały kolejnej umowy o p

Mons, o którym nie raz już pisałam, to serce francuskojęzycznej prowincji Hainaut. Wierne od średniowiecza swojej świętej patronce – Waldetrudzie jest corocznie, w niedzielę Świętej Trójcy, teatrem gigantycznych uroczystości związanych z jej kultem.

 

Tegoroczna premiera nowej wersji systemu Windows przypadła mniej więcej w trzydziestą rocznicę debiutu pierwszych okienek (rok 1985: Windows 1.0). Od tego czasu Windows znacznie ewoluował.

1. Licencja wędkarska

Licencja wędkarska jest obowiązkowa. Istnieją dwa rodzaje licencji:

W grudniu Amatorski Teatr Lalkowy dla Dzieci „Złoty Jeż” zakończył cykl przedstawień pt. „Bajki Europy” objętych patronatem Konsulatu RP i współfinansowanych ze środków unijnych.

 

Reklama

Poczta kwiatowa
Radio Roza
niderlandia.org
polonia.be

Galeria

  • Mini galeria 04
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Bal Karnawałowy 2011
  • Koncert Golec u-Orkiestra
  • Ani Mru Mru
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Dzień Dziecka 2012
  • Dzień Dziecka w szkole 2010
  • Miss Fitness
  • Mini galeria 03
  • Koncert Budki Suflera
  • Krakus
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Bal Gimnazjalistów

Oni nam zaufali

kuchnia
ing
wbc
rossignol
permis
aaxe
wiewiorka
les delices