Dziś jest , imieniny obchodzą:

(Nie) przesadzaj z przesądami!

Drodzy Czytelnicy! Kolejny rok nam minął „jak z bicza trzasł”. Ani się człowiek nie zdążył obejrzeć, a tu, proszę Państwa, Boże Narodzenie tuż-tuż.

 

Ci, którzy podobnie jak ja, od wielu lat mieszkają w Belgii, wiedzą, że zamieci w drodze na Pasterkę raczej nie zaznamy. Zaproszeni przez „tubylców” do wigilijnego stołu też nie uświadczymy, ani swojskiego barszczyku, ani karpia (chyba, że sami je ze sobą przyniesiemy…). Wszak nie na darmo się mówi:, „co kraj, to obyczaj”. Przez analogię, można by również powiedzieć: „co kraj, to wierzenia”, chociaż się już tak ładnie nie rymuje.
W październiku rozpoczęłam mini-cykl artykułów poświęconych gusłom i zabobonom w Walonii. Myślę, że szkoda by było ten temat zamknąć, nie omawiając (chociażby pobieżnie) lokalnych przesądów związanych z Bożym Narodzeniem.
I tak, wiele lat temu, w wigilijny wieczór, moja przyjaciółka – Elżbieta, nakłoniła mnie do wystawienia na parapet talerzyka zawierającego kilka nieprzypadkowych akcesoriów. W ich skład wchodziły chleb, woda, świeczka i pieniądze. Nawet zarzuciła mi przesadną oszczędność, dokładając kilka monet z własnej kieszeni. „To, żebyś więcej w przyszłym roku miała” – rzekła z uśmiechem.

Warto bowiem wiedzieć, że w zamierzchłych czasach wierzono, iż woda wystawiona na dwór w wigilijną noc nabierała magicznych właściwości. Używano jej w ciągu nadchodzącego roku, jako „lekarstwa do użytku wewnętrznego” zarówno dla ludzi, jak i zwierząt domowych. Skrapiano nią również krąg wokół gospodarskiego obejścia, aby odpędzić przerażające strzygi i bardziej przyziemne szkodniki.
Podobnie było z osolonym chlebem, którego cała rodzina musiała skosztować, aby uzyskać błogosławieństwo na cały rok. Zaznaczę przy tym, że nie był to chleb poświęcony przez księdza, tak jak nasz opłatek. W Walonii uważano, iż w wigilię samo Dzieciątko Jezus osobiście błogosławi każdy przedmiot, który spędzi tę noc na otwartym powietrzu (żeby nie powiedzieć – w plenerze).
W niektórych regionach po dziś dzień rolnicy wystawiają przed drzwi obory naręcza siana, które później dają bydłu, aby w ten sposób uchronić je od bolesnego gromadzenia się gazów w przewodzie pokarmowym (fachowo to się chyba „meteoryzm” nazywa).

W wigilijną noc umieszczano także przed kurnikiem owies. Takowy zabieg miał chronić drób przed borsukami. Inna wersja tego gusła mówi, iż kura, która sobie taki „poświęcony” owies dziobnie, nie pójdzie znosić jajek na terenie sąsiada.
Szperając w przeróżnych materiałach źródłowych, nie znalazłam żadnych informacji dotyczących zwierząt mówiących ludzkim głosem. Dowiedziałam się natomiast, że w wigilię:

  • ewentualne pianie koguta przepowiada ceny zbóż na nadchodzący rok (skojarzyło mi się to z Paulem – ośmiornicą typującą wyniki meczów piłki nożnej…);
  • jajka zniesione w tę właśnie noc powinny służyć jako talizmany chroniące nas od złych uroków (jak jednak ich używać - nie wiem);
  • jeśli o północy ktokolwiek chciałby podglądać bydlęta klękające w stajence, czeka go nagła śmierć.

 

Taki sam los miałby spotkać osoby, które zajmują się pracami domowymi w dzień Bożego Narodzenia (mamy zatem doskonały pretekst do zasłużonego odpoczynku!).
Może wydawać się to zaskakujące, ale rezultaty moich poszukiwań dotyczących wierzeń noworocznych okazały się wyjątkowo skromne. Znalazłam ich jedynie dwa:

  • w dzień Nowego Roku należy jeść bigos, co przyniesie nam szczęście i pomyślność na cały rok (myślę, że po szampańskim Sylwestrze talerz bigosu nikomu nie zaszkodzi!);
  • oraz – „wierzenie na zakończenie” – w niektórych regionach (np. w Jodoigne), jeżeli w pierwszy dzień roboczy nowego roku jakaś kobieta (prawdopodobnie chodzi o obce panie) przekroczy próg domu przed nadejściem listonosza, wróży to niechybnie nieszczęście. Co jednak zrobić, jeśli listonosz to niewiasta?

 

Zagłębiłam się w tematykę walońskich przesądów, gdyż od kilku lat już interesuję się belgijską tradycją, również tą niematerialną. Cytowane przeze mnie przykłady należy jednak traktować z przymrużeniem oka. Jak to śpiewają w Polsce: „Kto chce, to niechaj wierzy, kto nie chce, niech nie wierzy…”. Ja tymczasem pożegnam się z Państwem, życząc wszystkiego najlepszego zarówno na Boże Narodzenie, jak i na przyszły rok.

Polecamy

W nocy z 28 na 29 czerwca, około 4-tej nad ranem, polska rodzina mieszkająca na Molenbeek z niespełna dwuletnią córeczką została obudzona przez pisk czujników przeciwpożarowych.

Zazwyczaj decydując się na ślub nie bierzemy pod uwagę rozwodu. Życie jednak pisze różne scenariusze i czasem po kilku czy nawet kilkudziesięciu latach okazuje się, że nasze drogi muszą się rozejść. Decydujemy się więc na rozwód.

Wymarzony urlop. Z czym się kojarzy? No oczywiście ze słodkim lenistwem, z podróżami, odwiedzinami rodziny, przyjaciół i znajomych, ze znalezieniem czasu na przyjemności, na beztroskę i luz. I właśnie tak było rok temu.

 

Świat się zmienia za sprawą nowoczesnych technologii i nic nie zatrzyma tego procesu.

Pod koniec roku szkolnego w SPK im. Joachima Lelewela odbyło się spotkanie autorskie z panią Annę Onichimowską poetką, dramatopisarką, autorką książek dla dzieci, młodzieży i dorosłych oraz scenariuszy radiowych, telewizyjnych i filmowych..

Wakacje zbliżają się pełną parą i najwyższy czas zrobić rezerwacje. Niektórzy, tak jak jedna z moich przyjaciółek, smażą się od kilku dni na wczasach w Egipcie. Inni, jak moja córka, pakują walizki na podróż do Korei.

Na mocy ustawy sejmu o pomocy państwa w wychowaniu dzieci, zostało wprowadzone w Polsce nowe świadczenie w systemie wsparcia rodzin z potomstwem, tzw. świadczenie wychowawcze.

Miesiącem zakochanych jest niewątpliwie maj ze swoją wiosenną aurą sprzyjającą miłosnym zauroczeniom. Podobnie jest jednak i latem.

Piwo, jakie znamy dzisiaj, to efekt wielowiekowej ewolucji, która ma swoje początki wśród starożytnych cywilizacji. Zmiany w technikach rolnych, rozwój miast, religia oraz budowanie społeczeństw w oparciu o handel miały wielki wpływ na obecność i doskonalenie tego napoju.

Czas Świąt, czas wyciszenia, zastanowienia i rodzinnych spotkań przy świątecznym obiedzie. Kolejny przystanek na drodze w poszukiwaniu życiowych smaków.

Reklama

Poczta kwiatowa
Radio Roza
niderlandia.org
polonia.be

Galeria

  • Bal Karnawałowy 2012
  • Bal Gimnazjalistów
  • Mini galeria 03
  • Dzień Dziecka w szkole 2010
  • Dzień Dziecka 2012
  • Koncert Budki Suflera
  • Miss Fitness
  • Koncert Golec u-Orkiestra
  • Mini galeria 04
  • Ani Mru Mru
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Krakus
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Bal Karnawałowy 2011
  • Bal Karnawałowy 2012

Oni nam zaufali

kuchnia
ing
wbc
rossignol
permis
aaxe
wiewiorka
les delices