Dziś jest , imieniny obchodzą:

Strrraszna historia

Obudziłem się w środku nocy, cały zlany potem, a me serce waliło jak oszalałe. W pierwszym momencie nie byłem pewien, czy ze snu wyrwał mnie jeden z kolejnych koszmarów, które ostatnimi czasy nawiedzały mnie praktycznie co noc, czy też coś innego.

 

Usiadłem na łóżku i zacząłem wsłuchiwać się w odgłosy nocy. Zdałem sobie sprawę, że jeśli nie był to kolejny, przerażający sen, to mogło to być coś jeszcze bardziej złowieszczego. Od czasu mojej feralnej wizyty w owym piekielnym, naszpikowanym kamerami domu minęło już ponad dwa miesiące, jednak obrazy, które zobaczyłem na znalezionych tam kasetach na zawsze wryły mi się w pamięć. Co noc odtwarzam we śnie każdy detal, a horror, który temu towarzyszy, nie pozwala mi zaznać spokoju - ani za dnia, ani nocą.

Wsłuchując się w ciszę, nagle wychwyciłem odgłos powolnych kroków, które dochodziły sprzed domu. Z żołądkiem podchodzącym do gardła, postanowiłem skorzystać z faktu, że mój dom jest wyściełany dywanami i bezszelestnie zakradłem się do drzwi wejściowych. Wizja kolejnej kasety leżącej na progu, na której mogę obejrzeć swój własny dom z różnej perspektywy, napawała mnie coraz większym niepokojem, jednak chęć dowiedzenia się tego, kto owe kasety zostawia, była silniejsza.
Przez chwilę stałem bez ruchu i przysłuchiwałem się dalej, jednak odgłos kroków się już nie powtórzył. Powoli odsłoniłem wizjer i przystawiłem do niego oko. Na początku nic nie widziałem, co w myślach przypisałem panującym na zewnątrz ciemnościom. Przybliżyłem więc twarz do drzwi i zacząłem się wpatrywać ze zdwojoną mocą, licząc, że coś jednak dostrzegę. W tym momencie, koncentrując się na fakcie, że noc wyglądała na niesamowicie żółtawą i mglistą, nagle wyraźnie usłyszałem powolny, świszczący oddech, a w judaszu zobaczyłem oko tego, który stał po drugiej stronie.
Tego oka nie da się pomylić z niczym innym, było to te same, przerażające żółte oko, które patrzyło się na mnie na poprzednich nagraniach. Zrozumiałem, że to Coś cały czas stało na progu z twarzą przy drzwiach, a to, co widziałem wcześniej, to wnętrze jego oka. Dopiero gdy nieco odsunął głowę, zobaczyłem co jest grane. Odruchowo runąłem w tył, starając się uciec jak najdalej od drzwi. Oczywiście narobiłem przy tym hałasu co nie miara, na co nieproszony gość odpowiedział ochrypłym, szyderczym śmiechem. Rzuciłem się do telefonu i zadzwoniłem na policję, licząc w duchu, że zjawią się szybko i przegonią stąd tę bestię z piekła rodem. Co prawda sam się sobie dziwiłem, dlaczego nagle zobaczyłem w policji sprzymierzeńca, no ale w końcu co innego mogłem zrobić?

Radiowóz pojawił się po pięciu minutach, a mundurowi podeszli do drzwi i zadzwonili. Podchodząc do drzwi, dostrzegłem w oknie pokoju po lewej przemykający cień, na widok którego kolana samoistnie się pode mną ugięły. Otworzyłem drzwi i moim oczom ukazało się dwóch policjantów, a jeden z nich trzymał w ręku dużą kopertę: - Leżało na progu - powiedział, wręczając mi ją. Oczywiście wiedziałem, co znajduje się wewnątrz. Zaprosiłem ich do środka i postanowiłem opowiedzieć, jak to od dwóch miesięcy otrzymuję te niepokojące nagrania, co policjanci zakwalifikowali jako nękanie. Oczywiście nie wdawałem się w szczegóły, jak to się wszystko zaczęło, w końcu nie będę opowiadał policji jak to włamałem się do opuszczonego domu i ukradłem karton przerażających kaset.

Postanowiłem pokazać policjantom co też jest na taśmie, którą znaleźli na moim progu. Umieściłem kasetę w magnetowidzie i przewinąłem do początku nagrania. To jednak było inne niż pozostałe. W przeciwieństwie do poprzednich, nie było to nagranie z ulicy, tylko z wnętrza budynku. Zacząłem się przyglądać i moje serce zamarło - to nagranie z mojego domu! Widać było na nim ten sam salon, w którym właśnie siedzieliśmy! Operator powoli zmierzał w kierunku mojej sypialni, po czym otwarł jej drzwi. Podszedł do łóżka, na którym znajdowałem się ja - spałem, jednak wiłem się we śnie niczym dżdżownica wystawiona na słońce. Przez chwilę kamera była skierowana na mnie, a kamerzysta nie wykonywał żadnych ruchów.
W pewnym momencie wyciągnął jednak swoją makabryczną, kościstą rękę i zaczął powoli ściągać ze mnie kołdrę. W tym momencie nagranie się urwało, a na kasecie nie było nic więcej. Oniemiały i roztrzęsiony, spojrzałem szeroko otwartymi oczyma na policjantów. Tego się naprawdę nie spodziewałem.

Ci pokręcili głową i polecili mi spędzić kilka najbliższych nocy w hotelu. Stwierdzili, że sprawa jest poważna, gdyż jest to przykład naprawdę ekstremalnego stalkingu, jednak jak zauważyli, „moje życie raczej nie jest zagrożone, gdyż gdyby ten ktoś chciał mnie zabić, to już dawno by to zrobił”. Zbyłem ten „wielce pocieszający” komentarz milczeniem, po czym wręczyłem im wszystkie dotychczasowe kasety, które znalazłem na progu, gdyż stwierdzili, że będą one podstawą prowadzonego śledztwa.

Gdy nadszedł ranek, zebrałem się do kupy i zdecydowałem - dziś przeprowadzę się gdzie indziej, zostawiając cały ten koszmar za sobą. Policja przecież mnie nie ochroni, nie wiedzą, z czym mają do czynienia, w końcu nie widzieli kaset, które znalazłem w owym domu. Nie widzieli oczu bestii i potworów wspinających się po ścianach niczym pająki. Nie słyszeli wrzasków mężczyzny, który stał się ich ofiarą. Wiedziałem, że jeśli czegoś nie zrobię - i to już - to spotka mnie podobny los.

Zaczęła mnie ogarniać coraz większa paranoja. Żyjąc w permanentnym stresie przez ostatnie miesiące, powoli zaczynałem mieć problemy z rozróżnieniem racjonalnego strachu od wytworów własnego umysłu. A może po prostu mój mózg uodpornił się na wszystkie te koszmary, których doświadczyłem? Tak czy inaczej, nie wiedziałem czy wystarczy przenieść się do innej dzielnicy, czy też lepiej do innego kraju? Czy muszę zmienić samochód? Może ten ma założony lokalizator? Czy będę mógł się tu jeszcze pojawić po resztę swoich rzeczy, czy jest to zbyt niebezpieczne? Zmienić telefon i zdobyć nowy numer? W końcu jeśli ma moje dane, to może mnie śledzić gdziekolwiek nie pojadę! Może zmienić też imię i nazwisko? Albo i operacja plastyczna? Mój umysł zaczął mi podsuwać coraz to bardziej absurdalne rozwiązania, poparte coraz bardziej irracjonalnymi obawami.

Spakowałem najbardziej podstawowe rzeczy i zaniosłem je do samochodu. Znalezienie w Belgii mieszkania, do którego można się od razu wprowadzić, to nie lada sztuka, więc postanowiłem, że w razie czego zatrzymam się w hotelu. Przed opuszczeniem domu postanowiłem wziąć jeszcze prysznic, w końcu nie wiadomo ile mi zejdzie na poszukiwaniach i gdzie w końcu trafię. Ciepły prysznic okazał się niezwykle relaksujący po wszystkich tych nocnych przejściach. Wycierając się swoim ulubionym, miękkim ręcznikiem, dostrzegłem nagle w lustrze coś dziwnego na swej szyi. Po bliższych oględzinach nie miałem wątpliwości - przez mą szyję i spory kawałek klatki piersiowej biegła czerwona pręga, wyglądająca dokładnie jak zadrapanie. Na myśl od razu przyszła mi koścista ręka, która na nagraniu sięgała w moim kierunku. Przełknąłem głośno ślinę i ekspresowo zakończyłem toaletę, po czym zarzuciłem na siebie koszulkę, wbiłem się w jeansy i czym prędzej wyskoczyłem na próg domu. Z ulgą przekręciłem klucz w zamku drzwi, po czym wsiadłem do samochodu i odjechałem przed siebie.

DP

Polecamy

Sezon wakacyjny można już oficjalnie uznać za otwarty, a to oznacza, że możemy się oddać czynnościom, na które zwykle brakuje nam czasu.

Dla wielu z nas czasem postanowień, planowania życiowych zmian jest Nowy Rok. Ale nie dla mnie.

India Pale Ale – styl piwny, stworzony na potrzeby wojsk w brytyjskich koloniach, jest obecnie najpopularniejszym stylem na świecie. Chmielowa goryczka i aromaty pojawiają się w różnych odmianach, a każdy piwowar również stara się dodać swoją nutkę.

 

Zakup prezentu, który obdarowanemu sprawi prawdziwą radość i będzie jednocześnie niespodzianką, naprawdę nie jest taki prosty, jakby się z pozoru mogło wydawać.

3 maja przypada w tym roku w środę i jest w Polsce dniem wolnym od pracy. Jest to Święto Konstytucji, którego tradycja sięga 1791 r. W dość burzliwej polskiej historii obchody tego święta były zabronione czasie rozbiorów, wznowione w 1919 r.

Każdy słyszał o francuskich zamkach nad Loarą, które zachwycają architekturą i pięknymi ogrodami. Ale ci, którzy lubią zwiedzać zamki, wcale nie muszą jechać aż do Francji - w Belgii jest również sporo budowli tego typu wartych odwiedzenia.

Wiatr we włosach, rumień na polikach, czas jakby stojący w miejscu, niemający znaczenia dla dziejącej się przygody. Stan flow, mówiąc psychologicznym językiem, albo stan beztroski, typowy dla dzieci. Kiedy czułeś go ostatni raz?

Gdy za oknem pięknie świeci słońce warto pomyśleć o tym, żeby choć na chwilę oderwać się od rzeczywistości i uspokoić nieco skołatane nerwyi.

Sezon urlopowy zmierza ,ku końcowi. Podczas, cieszących się wielkim sukcesem, letnich wakacji nie wszystkim jednak udało się wyjechać na wypoczynek. Przyczyny tego były różne.

Czasami, z przyczyn od nas niezależnych, nie dostaniemy urlopu w terminie, który nas interesuje. Bardzo często też, nawet gdy bierzemy urlop, nie stać nas na dalekie zagraniczne wojaże.

Reklama

Poczta kwiatowa
Radio Roza
niderlandia.org
polonia.be

Galeria

  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Dzień Dziecka w szkole 2010
  • Miss Fitness
  • Mini galeria 03
  • Dzień Dziecka 2012
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Bal Gimnazjalistów
  • Ani Mru Mru
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Koncert Budki Suflera
  • Krakus
  • Mini galeria 04
  • Koncert Golec u-Orkiestra
  • Bal Karnawałowy 2011

Oni nam zaufali

kuchnia
ing
wbc
rossignol
permis
aaxe
wiewiorka
les delices