Dziś jest , imieniny obchodzą:

Ekspresowo do Polski

Mieszkam w Belgii od ćwierćwiecza, zaś większość moich bliskich opuściła Polskę jeszcze przede mną. Nie należy więc się dziwić, iż każda z niestety nieczęstych oraz niedługich eskapad do kraju, jest dla mnie swoistym odkryciem.

 

W ubiegłym miesiącu udało mi się „podpiąć pod przyjaciela” i towarzyszyć mu w trzydniowej podróży służbowej. Miejscem docelowym była zachodnia Polska, do której było nam najłatwiej i najszybciej dotrzeć przez Berlin. Udaliśmy się tam na pokładzie samolotu kompanii Germanwings, niechlubnie słynnej z katastrofy spowodowanej we francuskich Alpach przez niemieckiego pilota dokładnie trzy lata temu…

Dobrze, że przypomniałam sobie o tym wydarzeniu dopiero po powrocie. W innym wypadku prawdopodobnie z wyjazdu bym zrezygnowała. Byłoby zaś szkoda, gdyż samolot bez wątpienia był wygodniejszy niż inne, znane mi, tanie linie lotnicze, zaś bezpośrednia obsługa sympatyczna i… polskojęzyczna!
Po szczęśliwym lądowaniu udaliśmy się do pobliskiej wypożyczalni samochodów, a stamtąd do hotelu. Budynek z charakterem, z początku ubiegłego wieku, ze staromodną oryginalną windą. Rankiem śniadanie i przyspieszona wizyta Targów Grüne Wohe, czyli prawdopodobnie najistotniejszej na świecie ekspozycji z dziedziny żywności, rolnictwa i ogrodnictwa. Jednym słowem – dla każdego coś miłego!

Po przebyciu bez mała dziesięciu kilometrów na terenie hal targowych, wzięliśmy kurs na Lubuskie. Do granicy, wszystko elegancko. Po jej przekroczeniu – niespodzianka, czyli tak zwani „chłopcy radarowcy”. Młodszym czytelnikom wyjaśnię, iż mam na myśli policję drogową. Funkcjonariuszom się nie dziwię zresztą, że celują w kierowców na niemieckich blachach. Panowie mundurowi pokazali się z dobrej strony i wlepili nam jak najtańszy mandat… Niedługo potem zrozumiałam, iż była to jedna z nielicznych rzeczy mających ceny konkurencyjne w stosunku do naszej belgijskiej codzienności.

Do Zielonej Góry dojechaliśmy wczesnym wieczorem. I jakież było moje zdziwienie, gdy zobaczyłam elegancką galerię handlową otwartą w niedzielę do godziny 21-ej! Butiki ekskluzywne, ceny zresztą też. Na opuchnięte od podróży nogi udało mi się znaleźć parę wygodnych kozaczków, na które „w moich czasach” człowiek pewnie musiałby zaciągnąć kredyt… Z drugiej strony, sklepy piękne. Asortyment nieziemski, ale w Belgii czy w krajach ościennych na przecenach pewnie wyszłoby mi taniej…

Dzień kolejny to profesjonalna wizyta w pewnej lubuskiej fabryce. Jak wspominałam, podróż służbowa, zaś „służba nie drużba” (niech młodsze pokolenie sięgnie sobie po słownik). Następnie kierunek Poznań i tu, proszę Państwa, „skończyły się żarty, zaczęły się schody”…

Zarezerwowaliśmy hotel w historycznej kamieniczce na samym Rynku. Ale, że człek durny, zapomniał o drobnym szczególe, a mianowicie o możliwości dojazdu. Na miejscu okazało się bowiem, iż do samej Starówki nie można samochodem dotrzeć… Zostawiliśmy auto jak najbliżej punktu docelowego. Wtedy też zaczęłam błogosławić ludzkość za wynalezienie koła (a szczególnie gościa, który przyśrubował kółka do walizek!).

Dotaszczyliśmy się jakoś po poznańskim bruku do naszego romantycznego lokum, ale tam nowy szkopuł: zabytkowy budynek (zamiast windy) posiadał niesamowitą ilość przeróżnych schodów, dobudowywanych prawdopodobnie od Średniowiecza po dziś dzień… Problem ten jednak został szybko rozwiązany, gdyż recepcja wysłała nam jakiego improwizowanego bagażowego.
Wieczór i kolacja na Starym Rynku. Prześlicznie i przepysznie. Pomników architektury nie będę opisywać, gdyż pewnie niektórzy z czytelników lepiej je znają ode mnie. Nie mam również zamiaru robić reklamy restauracji, jednak przyznam, iż rzadko w całym moim życiu tak dobrze jadłam. Faktem jest jednak, że lokal, w którym dane nam było zjeść (tak „dane” to może nie było…) figuruje w prestiżowym przewodniku kulinarnym Gault & Millau.


Nastał ostatni dzień i ostatnie wyzwanie: Międzynarodowe Targi Budma, zrzeszające przedstawicieli branży budowlanej. I choć może to nie był to ewenement super glamour, lubię tego typu imprezy, gdyż zawsze można poznać i zobaczyć coś nowego. Myślę, że część z Państwa Budmę doskonale zna, nie będę się więc i tutaj wdawać w szczegóły. Nie mogę jednak pominąć iście folklorystycznej postaci „dziadka parkingowego”.

W stolicy Wielkopolski, jak w każdym dużym mieście, zostawić samochód trudno. Sytuacja ta staje się jeszcze bardziej skomplikowana w okresie napływu przybyszy z zewnątrz. Świetnie zrozumiał ten koncept jeden z Poznaniaków mieszkających w okolicach zabudowań targowych. Mężczyzna w mocno dojrzałym wieku instaluje się przy korku, w którym stoją szukające parkingu auta. Jak kierowcy dobrze z gęby patrzy (i jak wygląda na wypłacalnego), wyciąga z za pazuchy niebieską tabliczkę z napisem „P” i kieruje człowieka na swoją posesję leżącą jakieś 200 metrów dalej. Cena: 30 złotych za dzień, ale niektórzy korzystają z miejsca jedynie przez kilka godzin tak, że facet ma obrót. Jak to mówią, kryzys jest, ale „Polak potrafi”.
Po Budmie udaliśmy się w drogę powrotną, na Berlin. Jedyny feler to fakt, iż musieliśmy pozostawić na lotnisku zaledwie otwartą butelkę klonowej Żubrówki… Przyjaciel jako amator i koneser, ją kupił, jednakże nie było po prostu czasu, aby sprawą się poważnie zainteresować.

 

Polecamy

Obiecałam sobie, że te święta będą wyjątkowe. Takie inne, magiczne, piernikowo-świerkowe, bombkowo-aniołkowo-lampkowe. Po prostu wy - ją - tko - we.

Wywiad z Panem mgr. inż. Arkadiuszem Sulkowskim, Górnikiem z Jastrzębskich Spółek Węglowych.

 

W marcu ubiegłego roku, we wszystkich Urzędach Stanu Cywilnego w Polsce, rozpoczął się proces elektronizacji obsługi petentów. Celem wprowadzanych zmian jest ułatwienie obywatelom dostępu do uzyskiwania odpisów aktów stanu cywilnego.

Drużyna Polonii wydaje się zmierzać pewnymi krokami po tytuł mistrza jesieni. Drużyna prowadzona przez Krzysztofa Piekarskiego pewnie zbliża się ku obranemu przed sezonem celowi.

Karnawał, czyli zapusty to czas szaleństw, zabaw, beztroski i wspaniałych imprez. Niestety już się skończył i nadszedł czas wielkiego postu. Przedstawiamy Państwu wspomnienia z „Walentynkowego wieczoru u Elizy”, jednej z imprez odbywających się w ostatnią sobotę karnawału.

Leonardo da Vinci jest jednym z najbardziej znanych artystów w historii, stał się także symbolem okresu Renesansu. Jego geniusz nie ograniczał się jednak tylko do sztuki. Leonardo był błyskotliwym wynalazcą i badaczem w zakresie inżynierii, chemii, hydrodynamiki, optyki, mechaniki, pirotechniki, anatomii i fizyki. Tworzył wizje wynalazków i wysnuwał idee na długo zanim pojawiły się technologie, które by umożliwiły ich realizację.

Wiosna w pełni, sezon piłkarski już dawno za nami, piąty tytuł mistrzowski w kieszeni FC Polonii Bruksela. Nie oznacza to jednak, że zapominamy o piłce nożnej – wręcz przeciwnie, jak co roku, po ciężkich zmaganiach ligowych, rozpoczyna się „maraton turniejowy”.

 

Odległość do Brukseli w linii prostej: 1272 kilometrów. Odległość drogowa: trzeba dodać dwieście kilometrów! Lublin, Krakowskie Przedmieście. Ale tu, w Lublinie – proszę bardzo, szyld: „Mała Belgia”.

Czas letniej laby, wyjazdów i remontów dobiegł końca. Wielkimi krokami zaczęła nadchodzić jesień, a wraz z nią powrót do pracy i codziennych obowiązków. W tym roku, początek września był dla mnie jednak zupełnie inny od wszystkich poprzednich.

Z czasami PRL-u do końca życia będą mi się kojarzyły dwa, położone na przeciwnych zresztą biegunach, zapachy. Pierwszy z nich to dystyngowany i nie do podrobienia zapach sklepów Pewex, ale o tym porozmawiamy innym razem.

Reklama

Poczta kwiatowa
Radio Roza
niderlandia.org
polonia.be

Galeria

  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Krakus
  • Mini galeria 04
  • Mini galeria 03
  • Ani Mru Mru
  • Koncert Golec u-Orkiestra
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Dzień Dziecka 2012
  • Koncert Budki Suflera
  • Bal Karnawałowy 2011
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Bal Gimnazjalistów
  • Miss Fitness
  • Dzień Dziecka w szkole 2010

Oni nam zaufali

kuchnia
ing
wbc
rossignol
permis
aaxe
wiewiorka
les delices