Dziś jest , imieniny obchodzą:

Ani Mru Mru – Po prostu

W wolnym tłumaczeniu – „cicho sza”? Historia kabaretu ANI MRU MRU nie jest długa, bo sam kabaret nie jest aż taki stary. „Publiczność młodnieje i ładnieje razem z nami” – tak twierdzą. Kabaret powstał we wrześniu 1999 roku. Ówcześni wykonawcy: Joanna Kolibska, Grzegorz Tatara, Maciej Wojnarowski i Marcin Wójcik – pomysłodawca i założyciel. Niedługo potem do składu dołączył pianista Janusz Bronkiewicz i praca nad pierwszym programem ruszyła pełną parą. Premiera pierwszego programu odbyła się 1 grudnia 1999 roku w kawiarni artystycznej lubelskiego klubu Hades.

 

Program zagrany został 6 razy i za każdym razem był ciepło przyjmowany przez publiczność. Nie wiadomo, jak dalej potoczyłyby się losy kabaretu, gdyby nie otwarcie w styczniu 2000 roku staromiejskiej Winiarni „U DYSZONA”. Tam właśnie, 15 stycznia 2000 roku, miał miejsce pierwszy WIECZÓR Z KABARETEM, do którego zaproszono Marcina Wójcika i Joannę Kolibską. Po całkiem udanych dwóch wieczorach kabaretowych, Marcin przypomniał sobie o Michale Wójciku i zaproponował mu udział w charakterze mima. Propozycja została przyjęta, a pół godziny po występie zapadła decyzja o zmianie składu ANI MRU-MRU. W zespole zostali Joanna Kolibska, Marcin Wójcik i pianista Janusz Bronkiewicz, a skład uzupełnił wspomniany Michał Wójcik. Regularne występy „U DYSZONA” dawały możliwość zaistnienia przed dość wymagającą publicznością.

 

Premiera programu „Nic ciekawego” w 2000 roku była ostatnim występem dla pianisty, który z powodów personalnych musiał opuścić kabaret. ANI MRU-MRU zyskało za to świetnego dźwiękowca, którym był Waldemar Wilkołek. Szybko stał się człowiekiem „od wszystkiego” i swoistą podporą moralną grupy.

Wreszcie w grudniu 2000 roku przyszedł czas na zaistnienie na ogólnopolskiej scenie kabaretowej. Pojechali na III Ogólnopolski Festiwal Kabaretów Studenckich „Wyjście z cienia” do Gdańska. Tam zostali zauważeni i docenieni. W grudniu 2001 roku ANI MRU-MRU po raz kolejny zmieniło skład. Kabaret opuściła Joanna Kolibska. Od tego czasu ANI MRU-MRU bierze udział we wszystkich festiwalach i przeglądach kabaretowych. Skład trzyosobowy pozostaje niezmienny do dziś…
Marcin Wójcik – zawieszony na studiach za podrobienie podpisu. Zawieszony? Podobno podróbka podpisu była bardzo dobra. Zagrał kiedyś w teatrze rolę pół człowieka, pół pompki – ciekawe, co pompował?
Michał Wójcik – nie lubi szpitali, bo za dużo razy w nich przebywał. Lubi za to tatuaże – poza tym wcale nie ma na imię Michał.
Waldemar Wilkołek – musi się wyspać. Każdy Ryjek kosztuje go pięć lat życia (cokolwiek to znaczy). Występy w Ani Mru-Mru zaczął od grania na brzuchu.

Od 18 lat rozśmieszają miliony ludzi, ich występy gromadzą pełne sale widzów, a klipy w sieci osiągają kilkumilionowe odsłony. Ich twarze zna chyba każdy. Ani Mru-Mru to nie zwyczajny kabaret. To zjawisko.
Zdaniem Marcina Wójcika „Jak zniknie frajda, zniknie kabaret”. Oni jednak wciąż dobrze się bawią, a wraz z nimi cała Polska, Europa, a nawet Świat. Mają niecodzienną przyjemność przychodzenia do pracy, w której spotykają całą salę uśmiechniętych ludzi.

Z humorem opowiadają o blaskach i cieniach sławy, o tym, z kim lubią pić wódkę, z czego wypada żartować, a z czego nie, jak pracują nad skeczami, czy chętnie słuchają dowcipów, dlaczego Michał Wójcik nie lubi Tofika – no właśnie, dlaczego?
Mega zdystansowani – „Gdybyśmy byli początkującym kabaretem, a któryś z nas zapomniałby skeczu, dwóch pozostałych zrobiłoby wszystko, żeby go uratować. Po osiemnastu latach na scenie, gdy widzimy kolegę stojącego nad takim wielkim szambem, to nas tak bawi, że po prostu trzeba podejść i go pchnąć”.

Już wkrótce w Brukseli kolejny raz, ale w zupełnie nowej odsłonie i z nowymi skeczami wystąpi to zjawiskowe trio. Jedno, co można o nich powiedzieć to – takich dwóch, co było ich trzech, to nie ma ani jednego. Ach, jeszcze jedno. Marcin Wójcik i Michał Wójcik nigdy nie byli i pewnie już nie będą, a najważniejsze, że nie są braćmi.
Serdecznie zapraszamy.

 

Polecamy

Prawie każda z mam pamięta wierszyk recytowany lub sepleniony przez jej małe, zazwyczaj 3-letnie dziecko:
„Mamo, mamo coś Ci dam:
Jedno serce, które mam,
A w tym sercu róży kwiat
Mamo, mamo, żyj sto lat!”

 

Jednym z symboli Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej powinien być... świniak. I jeśli nie jest, to chyba wyłącznie dlatego, że o ile PRL-u się raczej powszechnie wstydzimy, to jednak chyba nie zdołaliśmy się jeszcze z niego (z Peerelu, a nie ze świniaka) porządnie otrząsnąć.

Po telefonie od Marka i propozycji wspólnego wyjazdu na łowisko we Francji, nie czekałem zbyt długo na podjęcie decyzji. Zgodziłem się od razu, gdyż taką wyprawę miałem już od dawna w planach, ale, niestety, praca i obowiązki nie pozwalały na to, więc propozycja Marka bardzo mi podpasowała.

Tomasz Choiński, absolwent Informatyki i Matematyki, SGGW w Warszawie, a dziś instruktor fitness i kulturystyki z wieloletnim doświadczeniem. Były Mistrz Polski w aerobiku sportowym.

W dniach 29-27 czerwca na kanale niedaleko Brukseli odbyła się pierwsza szkółka karpiowa. Głównym pomysłodawcą oraz organizatorem tej imprezy był znany karpiarz-tester firmy Bandit Carp, Mariusz Narel.

W pewnych sytuacjach korzystanie ze smartfona bywa kłopotliwe lub nietaktowne. Na szczęście wymyślono już urządzenie, które umożliwia kontrolowanie pracy smartfona i odczytywanie wiadomości bez wyjmowania telefonu z kieszeni czy torby, lub zerkania na jego ekran.

 

Szefowa naszej firmy – coraz bardziej zagoniona i zajęta – nie miała tym razem nawet czasu na zaplanowanie przyjęcia sylwestrowego czy świątecznej kolacji dla swoich pracowników.

Wychodząc na spacer z psem do pobliskiego parku można się srogo zdziwić. Skąd na ulicach, ścieżkach, skwerach i alejkach tyle młodych ludzi? Przecież nikt już dzisiaj nie chodzi na podwórko.

Wśród Polaków przyjęło się coraz więcej zwyczajów, które przywędrowały z Zachodu. Do najbardziej znanych należą Walentynki i Halloween i choć przeciwnicy krzyczą, że następuje amerykanizacja polskiej kultury, to fakt jest faktem, iż każde z tych świąt pozwala się cieszyć życiem.

Wielu Polaków podjęło świadomie decyzję o życiu na emigracji w Belgii. Niektórzy zdecydowali się mieszkać tu czasowo, aby się dorobić, a inni – na stałe. Ale i jedni, i drudzy siłą rzeczy obcują z mieszkańcami maleńkiej Belgii.

Reklama

Poczta kwiatowa
Radio Roza
niderlandia.org
polonia.be

Galeria

  • Mini galeria 03
  • Koncert Golec u-Orkiestra
  • Bal Karnawałowy 2011
  • Mini galeria 04
  • Dzień Dziecka 2012
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Koncert Budki Suflera
  • Dzień Dziecka w szkole 2010
  • Krakus
  • Bal Gimnazjalistów
  • Ani Mru Mru
  • Miss Fitness

Oni nam zaufali

kuchnia
ing
wbc
rossignol
permis
aaxe
wiewiorka
les delices