Dziś jest , imieniny obchodzą:

Wałówka na wakacyjną wyprawę

Wiele się w naszym podróżowaniu zmieniło w ostatnich latach. W zapomnienie odeszły wczasy i kolonie oganizowane przez zakłady pracy po przystępnej cenie. Niemodne stało się podróżowanie w celu handlowym, tak, żeby ,,wycieczka się zwróciła” albo i jeszcze coś w kieszeni zostało z tranzytowej wędrówki po krajach dostępnych na dowód osobisty lub wymarzony paszport. Jedno się jednak nie zmieniło – nasze zamiłowanie do jedzenia w trakcie podróży – w dodatku najczęściej zbyt obfitego i zbyt częstego.

 

W pamiętnych czasach PRL-u jeździło się głównie pociągami i autobusami. Ludzie ze sobą rozmawiali czy to w pociągowych przedziałach czy też między rzędami siedzeń w Jelczach i Autosanach. Pogawędki mające zabić czas i umilić podróż, przerywane były na siusiu i oczywiście na jedzenie. Przekąszanie słynnego ,,co nie co” z domowego wiktu tachanego w plecakach, torbach i siatach z żyłek, było jak najbardziej w dobrym tonie. Częstowanie także. Staropolskie „czym chata bogata”, choćby i przenośna, potwierdzało naszą narodową gościnność. Wcinało się kanapki z tym, co akurat udało się zdobyć. Najczęściej był to ser żółty bądź topiony, kiełbasa, niekiedy szynka. Obierało się gotowane na twardo jaja, co od razu dosadnie było czuć w powietrzu. Zapach jajek zatruwał każdą podróż, zwłaszcza wycieczkę szkolną, gdzie obowiązkowo jaja musiały być u wszystkich podróżujących. Latem otwierało się okna (nikt nie słyszał o klimatyzacji!) i było po kłopocie. Gorzej bywało zimą, ale jakoś szło wytrzymać wietrząc autokar czy przedział na parkingach i stacjach. Zajadało się sezonowe owoce, zagryzało nieśmiertelne paluszki i krakresy. Te dwa ostatnie przysmaki przetrwały reformy ustrojowe i do dziś towarzyszą małym i dużym podróżnikom na długich i krótkich trasach wiodących niekiedy na drugi kraniec Polski lub Europy. Rarytasem bywały także ogórki kiszone, kwaszone lub małosolne. Nasze narodowe zamiłowanie do tego warzywa pozostaje wciąż niezrozumiałe na zachodzie kontynentu, co jednak nie przeszkadza Francuzom, Niemcom czy Belgom kojarzyć nas właśnie z ,,polskimi korniszonami”. Częstowanie ogórasami stanowiło świetną okazję do wymiany przepisów na ich kiszenie lub wykorzystanie w kuchni.

Nikt o programach kulinarnych wówczas jeszcze nie słyszał. Specjały przyrządzane przez Okrasę, Pascala czy Sowę nikomu się nawet nie śniły i to w najśmielszych marzeniach sennych. Było prosto, ale za to zdrowo. Latem, poza ogórkami, podróżowały także pomidory. Soczyste, mięsiste malinówki, nie mające sobie równych w żadnym kraju. Pachnące i bio – jak to byśmy dziś powiedzieli. Do tego wypieczony chleb z chrupiącą skórką i masło. To ostatnie podróżowało w upalne dni wakacyjnych wojaży w słoiku z zimną wodą, bo lodówek samochodowych czy przenośnych chłodziarek jeszcze u nas nie było. Cóż za smak i aromat! Niezapomniane! Kanapka z masłem i pomidorem na leśnym parkingu nie miała sobie równych.

Słodyczy woziło się stosunkowo mało, chyba, że w rodzinie były dzieci. Najczęściej zwiedzały Polskę i kraje ościenne landrynki, groszki i lizaki. Wśród tych ostatnich, prym wiodły tzw. Kojaki.
Dokończenie na str. 5
Okrągłe i gładkie, ze względu na kształt przypominające łysinę amerykańskiego aktora greckiego pochodzenia - Teddy Savallasa – odtwórcy inspektora Kojaka w serialu oglądanym wówczas przez całą Polskę. Prawdziwa czekolada była trudno dostępna, przez to przeznaczana na specjalne okazje, a nie na topienie się w podróży. Wyroby czekoladopodobne przysługujące na kartki żywnościowe małolatów, też nie były zbyt często zabierane w podróż. Było ich mało i z reguły podlegały natychmiastowej konsumpcji, zaraz po zakupieniu w spożywczaku. Istniały już chrupki i prażynki, prekursorki współcześnie znanych nam chipsów. Trzeba przyznać, że skutecznie zajmowały znudzonych podróżą milusińskich, zapychały im żołądki i pomagały rodzicom cieszyć się chwilą ciszy. Podobną rolę odgrywały słynne krówki oraz cukierki toffi. Mordoklejki utrudniały mówienie i ciągłe stawianie pytań w stylu: „daleko jeszcze”?, ku wielkiej uciesze umęczonych podróżą rodzicieli. Jedzenie zapijało się wodą mineralną, kompotem z butelki lub herbatą z termosu. Słodkie, gazowane napoje były rzadkością. Jak już się chciało czegoś lepkiego, pod ręką były cytrynady w woreczkach i lemoniady. Nikt nie dodawał sobie energii piciem z puszek.

Teraz są inne czasy, więc inaczej się je i pije. W podróżnych torbach królują chipsy ziemniaczane w różnych smakach i przeróżnych kształtach. Za nimi na czołowej pozycji plasują się batony czekoladowe, nadziewane, wysoko kaloryczne. Są też ciastka wypiekane na oleju z palmy, przesadnie słodzone i wzbogacone rozmaitymi barwnikami, ulepszaczami i utrwalaczmi. Na parkingach dla nowoczesnych autokarów czy w wagonach restauracyjnych super ekspresów można kupić hamburgery, zapiekanki, kebaby. Obowiązkowo – wszystko z ketchupem. Stacje benzynowe, przydrożne sklepy, karczmy, motele i bary oferują podróżującemu Kowalskiemu szeroki wybór dań. Krótko mówiąc – niezdrowych. Jednak zabiegany, zapracowany, żyjący w ciągłym pośpiechu Polak, kupuje coraz częściej gotowe jedzenie, by zaoszczędzić na czasie. Podsuwa też dzieciom to, o czym może sam marzył jak był mały, bo kojarzyło mu się to z Zachodem, z byciem modnym, z byciem trendy. Zamiast zrobić sobie kanapki, kupić świeże warzywa i owoce na podróż, umęczone mamy idą na łatwiznę kupując gotowce. Jest łatwiej. Jest drożej. Jest mniej zdrowo. Zwłaszcza, że tradycja podgryzania w podróży, jedzenia z nudów, dla zabicia czasu – wciąż w narodzie nie ginie. Normalnie, w domu, nikt nie zjadłby tyle, ile pochłania w podróży. I to nieważne, czy leci samolotem, jedzie własnym samochodem czy telepie się autokarem lub pociągiem. Kowalski podjada, zajada i się przejada. Tyje on sam, jego żona i dzieci. Zamiast jabłka – banan. Zamiat herbatnika – czekoladowy baton. Zamiast zupy na obiad – kebab, hamburger czy pita. A szkoda... Bo możnaby zdrowiej, taniej i smaczniej. Tylko trzeba znaleźć na to czas, bo jak wszystko w życiu, tak i zdrowe odżywianie – także w podróży – wymaga wysiłku, energii i dobrej organizacji.

Wakacje to jednak dobry moment na małe życiowe rewolucje, także te jedzeniowe i kulinarne. To wymarzony czas na zmianę nawyków i starych przyzwyczajeń stających się z czasem drugą naturą człowieka. Warto więc może wygospodarować odrobinę czasu i zainteresować się zdrowym jedzeniem. Przekonać dzieci do kuchni warzywno-owocowej, do naturalnych napojów bez cukru i barwników, do podryzania orzeszków, rodzynków czy suszonych owoców zamiast pozbawionych witamin chipsów, batoników i cukierków. A na koniec wybrać się w podróż bez smartfona, Internetu i czatu na żywo. Posłuchać śpiewu ptaków, porozmawiać z towarzyszami podróży, poczytać gazetę czy dobrą książkę. Przecież podróż, choćby i najdłuższa, wcale nie musi być nudna. Przeciwnie, może tak nas pochłonąć i dostarczyć moc wrażeń, że zapomnimy nie tylko o podgryzaniu, ale i o obiado-kolacji czekającej na nas w górskim czy nadmorskim pensjonacie.

Edyta Wiśniewska

Polecamy

Jak by tak sobie przysiąść – z jako takim archiwalnym kalendarzykiem małżeńskim w ręku – i policzyć, to wychodzi, że cała nasza familiada prokreuje w Sylwestra, bośmy wszyscy wrześniowi.

Nicolas Buissart to młody belgijski artysta, który zanim zainteresował się sztuką, chciał zostać rzeźnikiem, a potem spawaczem. Po pewnym czasie zaczął rysować, aż w końcu przystąpił do realizacji różnych projektów, wśród których swoistą sławę zdobył miejski rajd safari po...

Ostatnio pisałam o zaletach i wadach włosów doczepianych i – tak jak obiecałam – w tym numerze napiszę o rodzajach włosów, które proponuje nam dzisiejszy rynek oraz metodach ich montażu, gdyż jest ich naprawdę duży wybór.

 

Rozpoczęcie nowego roku szkolnego to dla wielu mam większy stres niż dla ich dzieci. Dzieje się tak przede wszystkim dlatego, że rodzicielki są świadome nawału pracy jaki je czeka w ramach codziennej gonitwy między pracą, domem, a szkołą.

W pewnych sytuacjach korzystanie ze smartfona bywa kłopotliwe lub nietaktowne. Na szczęście wymyślono już urządzenie, które umożliwia kontrolowanie pracy smartfona i odczytywanie wiadomości bez wyjmowania telefonu z kieszeni czy torby, lub zerkania na jego ekran.

 

Sylwester tuż, tuż, szafy pękają w szwach, a i tak kobiety stoją zazwyczaj przed odwiecznym dylematem, że nie mają co na siebie włożyć.

Temat wspomnień z PRL-u rodzi bezlitosne konsekwencje; jeśli marzec, to - wiadomo - powinien być goździk i rajstopy na Dzień Kobiet. Odstąpimy jednak od tych, wielokrotnie zresztą przywoływanych, parcianych ikon polskiego socjalizmu.

Podróżowanie publicznym środkiem transportu ma to do siebie, że niekiedy nie przebiega zgodnie z planem. Najczęściej spotykanym problemem są opóźnienia w rozkładzie jazdy i przybycie do miejsca docelowego później niż planowano.

Nazywany „Ósmym cudem świata”. Otrzymał imię starożytnych mieszkańców Olimpu – Tytanów. TITANIC. Owoc ludzkiej pychy. Jeden z najbardziej luksusowych statków, który przegrał walkę z Oceanem i ludzką bezmyślnością. Cieszył się swoją świetnością 5 dni. Zatonął w 160 min.

Na ścianie wisi kalendarz, na nadgarstku zegarek, telefon pokazuje, która godzina, nawet mikrofalówka w kuchni świeci zielonymi godzinami – czas płynie, ale tak naprawdę wcale tego nie czuję.

Reklama

Poczta kwiatowa
Radio Roza
niderlandia.org
polonia.be

Galeria

  • Mini galeria 04
  • Bal Gimnazjalistów
  • Ani Mru Mru
  • Koncert Budki Suflera
  • Koncert Golec u-Orkiestra
  • Miss Fitness
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Dzień Dziecka w szkole 2010
  • Dzień Dziecka 2012
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Mini galeria 03
  • Krakus
  • Bal Karnawałowy 2011

Oni nam zaufali

kuchnia
ing
wbc
rossignol
permis
aaxe
wiewiorka
les delices