Dziś jest , imieniny obchodzą:

Procedura legalizacji dokumentów

Osoby mieszkające za granicą i żyjące między dwoma krajami, niejednokrotnie stają przed koniecznością przedstawienia oficjalnych dokumentów wydanych w innym państwie. Muszą wówczas zalegalizować potrzebne im zaświadczenia, dyplomy czy akty urzędowe, dzięki czemu nabywają one mocy prawnej w innym kraju. W przeciwnym wypadku, zagraniczny urząd, sąd czy pracodawca, ma prawo odmówić uznania przedstawianych mu dokumentów uznając je za nieważne.

 

Co znaczy „apostil”?

Nazwa ta, zaczerpnięta z języka francuskiego (apostille), oznacza poświadczenie dokumentu, który jest sporządzany w jednym państwie, aby mógł zostać legalnie uznany w innym kraju. Poświadczenie wydawane jest przez odpowiedni organ państwa, w którym dokument został wystawiony.

Zasady wykorzystywania apostili określają przepisy konwencji haskiej z dnia 5 października 1961 roku. Jej przedmiotem jest zniesienie obowiązującej wcześniej legalizacji dokumentów urzędowych, wymaganej w sytuacji posługiwania się za granicą aktami urzędowymi, dyplomami czy orzeczeniami sądu, wydanymi w innym kraju. Wcześniejsza procedura legalizacyjna wiązała się bowiem z koniecznością potwierdzenia autentyczności danego dokumentu przez zagraniczne placówki konsularne. Konwencja haska zniosła wymóg legalizacji zagranicznych aktów prawnych i innych urzędowych i oficjalnych dokumentów na rzecz procedury uproszczonej apostille. Obowiązuje ona w ponad osiemdziesięciu krajach, które ratyfikowały ten akt prawny, m.in. w Polsce, Belgii, Francji, Niemczech. W większości państw członkowskich Unii Europejskiej organem formalnie wydającym apostile są Ministerstwa Spraw Zagranicznych. W celu ułatwienia dostępności, najczęściej delegują one nadawanie apostili lokalnym urzędom. W Stanach Zjednoczonych apostile wydają sekretarze stanu poszczególnych stanów.

Apostil sporządzany jest według określonego wzoru figurującego we wspomnianej konwencji. Ma on formę adnotacji, czyli przypisu, dokonywanego na dokumencie lub na oddzielnej kartce papieru załączanej do legalizowanego aktu. Apostil jest sporządzany na wniosek osoby, której dany dokument dotyczy. Konwencja dotyczy bowiem wyłącznie osób działających na obszarze życia prywatnego. Jej przepisy nie stosują się do dokumentów sporządzanych przez urzędników konsularnych, przedstawicieli dyplomatycznych oraz handlowców i przedsiębiorców.

Skorzystanie z tego typu procedury nie zawsze jest jednak konieczne lub możliwe. Niektóre państwa w drodze zawartych umów międzynarodowych zniosły wymóg legalizacji lub dodatkowych poświadczeń w stosunku do niektórych dokumentów. Dotyczy to m.in. międzynarodowych odpisów aktów stanu cywilnego (urodzenia, małżeństwa, zgonu), uznawanych przez kraje, które ratyfikowały Konwencję nr 17 Międzynarodowej Komisji Stanu Cywilnego. Jest to także przypadek Polski i Belgii. Inne państwa (np. Kanada) nie ratyfikowały konwencji haskiej z 5 października 1961 roku. Oznacza to, że obowiązujący tryb legalizacji dokumentów jest nieco inny, bowiem uwierzytelnienia oficjalnych aktów urzędowych dokonuje urzędnik konsularny państwa, z którego dokument pochodzi.

 

Jakie dokumenty wymagają apostili?

 

Obowiązek uwierzytelnienia dokumentów dotyczy wszystkich urzędowych aktów wystawionych przez instytucje polskie. Wymóg ten tyczy się więc:

 

  • aktów stanu cywilnego (urodzenia, zawarcia małżeństwa, zgonu);
  • wypisów z rejestrów; 
  • wyroków sądowych;
  • dyplomów;
  • aktów notarialnych;
  • dokumentów administracyjnych i sądowych;
  • zaświadczeń urzędowych umieszczonych na dokumentach prywatnych;
  • tłumaczeń przysięgłych.

Część dokumentów, przed wydaniem klauzuli apostille przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych, wymaga wcześniejszego uwierzytelnienia. Dotyczy to m.in.:
dokumentów notarialnych i sądowych (z wyjątkiem odpisów z Krajowego Rejestru Sądowego), które uwierzytelniane są przez właściwy miejscowo sąd okręgowy lub właściwy miejscowo sąd apelacyjny;
dokumentów wydanych przez uczelnie wyższe: dyplomów ukończenia wyższych studiów i ich duplikatów, świadectw ukończenia studiów podyplomowych i ich duplikatów, zaświadczeń o ukończeniu studiów, dyplomów doktorskich i habilitacyjnych oraz ich duplikatów, które uwierzytelnia ministerstwo nadzorujące uczelnię: Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego (dyplomy większości uczelni) lub Ministerstwo Obrony Narodowej (dyplomy akademii wojskowych), Ministerstwo Zdrowia (dyplomy studiów medycznych) lub Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego (dyplomy akademii muzycznych i sztuk pięknych, dyplomy szkół teatralnych i filmowych);
świadectw szkolnych, które uwierzytelnia właściwe terytorialnie kuratorium oświaty;
świadectw maturalnych, które uwierzytelnia Ministerstwo Edukacji Narodowej;
dyplomów mistrzowskich i świadectw rzemieślniczych uwierzytelnianych przez Związek Rzemiosła Polskiego w Warszawie,
dokumentów handlowych uwierzytelnianych przez Krajową Izbę Gospodarczą lub regionalne izby gospodarcze.

 

Informacje praktyczne

Uzyskanie apostili na dokumencie, który mamy przedłożyć w innym państwie, należy rozpocząć od złożenia wypełnionego Wniosku o poświadczenie klauzulą apostille dokumentów urzędowych przeznaczonych do obrotu prawnego za granicą. Formularz wniosku oraz wzór jak należy go wypełnić można znaleźć na stronie polskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych w Dziale Legalizacji MSZ.

Do wniosku przesyłanego drogą pocztową, konieczne jest dołączenie potwierdzenia wniesienia opłaty skarbowej na konto bankowe MSZ. Nie ma możliwości przesyłania opłaty w gotówce wraz z wypełnionym wnioskiem. Opłata skarbowa za wydanie apostille wynosi 60 zł za każdy poświadczany dokument.

W przypadku składania wniosków osobiście, pieczęć - czyli klauzula apostille - jest wydawana w momencie złożenia wniosku i przedstawienia pokwitowania za wniesienie opłaty skarbowej. Rozpatrywanie wniosków złożonych korespondencyjnie trwa dłużej (2-3 tygodnie), ale za to mogą być przesłane pocztą na dowolny adres w kraju bądź za granicą, co stanowi spore ułatwienie dla osób mieszkających poza granicami Polski. Zdobycie klauzuli apostille na dokumencie powoduje automatyczne uznanie jego legalności w innym państwie, pod warunkiem, iż jest ono stroną konwencji haskiej. W przypadku państw, które nie ratyfikowały rzeczonej konwencji, należy dokonać legalizacji dokumentu w placówce konsularnej swojego państwa w kraju aktualnego zamieszkania.

  

Szczegółowe informacje na temat uzyskiwania klauzuli apostille dla polskich dokumentów można uzyskać na stronie: http://www.mfa.gov.pl/pl/informacje_konsularne/apostille lub http://www.msz.gov.pl.

Źródło: Przepisy dotyczące klauzuli apostille udostępnione przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Rzeczpospolitej Polskiej.

Polecamy

20 maja 2017 roku w salonach Ambasady RP w Brukseli odbyła się Gala Konkursu Dyktando Polonijne 2017.

Obecne w wielu krajach północy, a także zdobywające popularność na innych szerokościach geograficznych, piwo świąteczne stało się nieodłącznym elementem piwnego krajobrazu.

Dla wielu ludzi kredyt hipoteczny jest jedyną drogą do posiadania własnego domu lub mieszkania. Choć uzyskanie takiego kredytu nie jest łatwe i wymaga dopełnienia wielu formalności, co roku tysiące osób otrzymuje od banków pieniądze na zakup nieruchomości.

Nowy rok zaczął się dla mnie nowymi kłopotami. Sądziłam, że romans z miłością mojej młodości przeszedł już do historii i został przez wszystkich zapomniany, jednak tak jeszcze nie było.

W życiu codziennym są sytuacje, które doprowadzają Cię do szału. Zamiast podejść spokojnie do sprawy, robisz awanturę. A może warto spróbować inaczej…?

 

O co w tym wszystkim chodzi? Reguły tej gry wyglądają jak scenariusz podrzędnego horroru. Reguły „Niebieskiego Wieloryba” aranżuje tak zwany „opiekun”. Przez 50 dni trzeba wykonywać określone zadania, polegające na zadawaniu sobie bólu.

Trudno uwierzyć, że mamy już grudzień i kolejny rok prawie za sobą. Jedenaście miesięcy przeleciało jak z bicza trzasnął i na nowo pojawił się problem zakupu prezentów na gwiazdkę.

Wywiad z Edith Gisbert-Madziar, lekarzem medycyny estetycznej

Przepisy celne obowiązujące aktualnie na terytorium unijnym regulują kwestie przewożenia przez granice różnych towarów, od luksusowych perfum po wyroby tytoniowe i alkoholowe.

23 kwietnia, w EWSPA Domu Polskim, mieliśmy okazję zobaczyć film dokumentalny pt. „Jestem Kuba”, w reżyserii Norweżki Ase Svenheim Drivenes, którego producentem polskim był Edward Porembny.

Reklama

Poczta kwiatowa
Radio Roza
niderlandia.org
polonia.be

Galeria

  • Miss Fitness
  • Dzień Dziecka 2012
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Koncert Budki Suflera
  • Dzień Dziecka w szkole 2010
  • Koncert Golec u-Orkiestra
  • Krakus
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Mini galeria 03
  • Ani Mru Mru
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Mini galeria 04
  • Bal Gimnazjalistów
  • Bal Karnawałowy 2011

Oni nam zaufali

kuchnia
ing
wbc
rossignol
permis
aaxe
wiewiorka
les delices