Dziś jest , imieniny obchodzą:

Procedura legalizacji dokumentów

Osoby mieszkające za granicą i żyjące między dwoma krajami, niejednokrotnie stają przed koniecznością przedstawienia oficjalnych dokumentów wydanych w innym państwie. Muszą wówczas zalegalizować potrzebne im zaświadczenia, dyplomy czy akty urzędowe, dzięki czemu nabywają one mocy prawnej w innym kraju. W przeciwnym wypadku, zagraniczny urząd, sąd czy pracodawca, ma prawo odmówić uznania przedstawianych mu dokumentów uznając je za nieważne.

 

Co znaczy „apostil”?

Nazwa ta, zaczerpnięta z języka francuskiego (apostille), oznacza poświadczenie dokumentu, który jest sporządzany w jednym państwie, aby mógł zostać legalnie uznany w innym kraju. Poświadczenie wydawane jest przez odpowiedni organ państwa, w którym dokument został wystawiony.

Zasady wykorzystywania apostili określają przepisy konwencji haskiej z dnia 5 października 1961 roku. Jej przedmiotem jest zniesienie obowiązującej wcześniej legalizacji dokumentów urzędowych, wymaganej w sytuacji posługiwania się za granicą aktami urzędowymi, dyplomami czy orzeczeniami sądu, wydanymi w innym kraju. Wcześniejsza procedura legalizacyjna wiązała się bowiem z koniecznością potwierdzenia autentyczności danego dokumentu przez zagraniczne placówki konsularne. Konwencja haska zniosła wymóg legalizacji zagranicznych aktów prawnych i innych urzędowych i oficjalnych dokumentów na rzecz procedury uproszczonej apostille. Obowiązuje ona w ponad osiemdziesięciu krajach, które ratyfikowały ten akt prawny, m.in. w Polsce, Belgii, Francji, Niemczech. W większości państw członkowskich Unii Europejskiej organem formalnie wydającym apostile są Ministerstwa Spraw Zagranicznych. W celu ułatwienia dostępności, najczęściej delegują one nadawanie apostili lokalnym urzędom. W Stanach Zjednoczonych apostile wydają sekretarze stanu poszczególnych stanów.

Apostil sporządzany jest według określonego wzoru figurującego we wspomnianej konwencji. Ma on formę adnotacji, czyli przypisu, dokonywanego na dokumencie lub na oddzielnej kartce papieru załączanej do legalizowanego aktu. Apostil jest sporządzany na wniosek osoby, której dany dokument dotyczy. Konwencja dotyczy bowiem wyłącznie osób działających na obszarze życia prywatnego. Jej przepisy nie stosują się do dokumentów sporządzanych przez urzędników konsularnych, przedstawicieli dyplomatycznych oraz handlowców i przedsiębiorców.

Skorzystanie z tego typu procedury nie zawsze jest jednak konieczne lub możliwe. Niektóre państwa w drodze zawartych umów międzynarodowych zniosły wymóg legalizacji lub dodatkowych poświadczeń w stosunku do niektórych dokumentów. Dotyczy to m.in. międzynarodowych odpisów aktów stanu cywilnego (urodzenia, małżeństwa, zgonu), uznawanych przez kraje, które ratyfikowały Konwencję nr 17 Międzynarodowej Komisji Stanu Cywilnego. Jest to także przypadek Polski i Belgii. Inne państwa (np. Kanada) nie ratyfikowały konwencji haskiej z 5 października 1961 roku. Oznacza to, że obowiązujący tryb legalizacji dokumentów jest nieco inny, bowiem uwierzytelnienia oficjalnych aktów urzędowych dokonuje urzędnik konsularny państwa, z którego dokument pochodzi.

 

Jakie dokumenty wymagają apostili?

 

Obowiązek uwierzytelnienia dokumentów dotyczy wszystkich urzędowych aktów wystawionych przez instytucje polskie. Wymóg ten tyczy się więc:

 

  • aktów stanu cywilnego (urodzenia, zawarcia małżeństwa, zgonu);
  • wypisów z rejestrów; 
  • wyroków sądowych;
  • dyplomów;
  • aktów notarialnych;
  • dokumentów administracyjnych i sądowych;
  • zaświadczeń urzędowych umieszczonych na dokumentach prywatnych;
  • tłumaczeń przysięgłych.

Część dokumentów, przed wydaniem klauzuli apostille przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych, wymaga wcześniejszego uwierzytelnienia. Dotyczy to m.in.:
dokumentów notarialnych i sądowych (z wyjątkiem odpisów z Krajowego Rejestru Sądowego), które uwierzytelniane są przez właściwy miejscowo sąd okręgowy lub właściwy miejscowo sąd apelacyjny;
dokumentów wydanych przez uczelnie wyższe: dyplomów ukończenia wyższych studiów i ich duplikatów, świadectw ukończenia studiów podyplomowych i ich duplikatów, zaświadczeń o ukończeniu studiów, dyplomów doktorskich i habilitacyjnych oraz ich duplikatów, które uwierzytelnia ministerstwo nadzorujące uczelnię: Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego (dyplomy większości uczelni) lub Ministerstwo Obrony Narodowej (dyplomy akademii wojskowych), Ministerstwo Zdrowia (dyplomy studiów medycznych) lub Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego (dyplomy akademii muzycznych i sztuk pięknych, dyplomy szkół teatralnych i filmowych);
świadectw szkolnych, które uwierzytelnia właściwe terytorialnie kuratorium oświaty;
świadectw maturalnych, które uwierzytelnia Ministerstwo Edukacji Narodowej;
dyplomów mistrzowskich i świadectw rzemieślniczych uwierzytelnianych przez Związek Rzemiosła Polskiego w Warszawie,
dokumentów handlowych uwierzytelnianych przez Krajową Izbę Gospodarczą lub regionalne izby gospodarcze.

 

Informacje praktyczne

Uzyskanie apostili na dokumencie, który mamy przedłożyć w innym państwie, należy rozpocząć od złożenia wypełnionego Wniosku o poświadczenie klauzulą apostille dokumentów urzędowych przeznaczonych do obrotu prawnego za granicą. Formularz wniosku oraz wzór jak należy go wypełnić można znaleźć na stronie polskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych w Dziale Legalizacji MSZ.

Do wniosku przesyłanego drogą pocztową, konieczne jest dołączenie potwierdzenia wniesienia opłaty skarbowej na konto bankowe MSZ. Nie ma możliwości przesyłania opłaty w gotówce wraz z wypełnionym wnioskiem. Opłata skarbowa za wydanie apostille wynosi 60 zł za każdy poświadczany dokument.

W przypadku składania wniosków osobiście, pieczęć - czyli klauzula apostille - jest wydawana w momencie złożenia wniosku i przedstawienia pokwitowania za wniesienie opłaty skarbowej. Rozpatrywanie wniosków złożonych korespondencyjnie trwa dłużej (2-3 tygodnie), ale za to mogą być przesłane pocztą na dowolny adres w kraju bądź za granicą, co stanowi spore ułatwienie dla osób mieszkających poza granicami Polski. Zdobycie klauzuli apostille na dokumencie powoduje automatyczne uznanie jego legalności w innym państwie, pod warunkiem, iż jest ono stroną konwencji haskiej. W przypadku państw, które nie ratyfikowały rzeczonej konwencji, należy dokonać legalizacji dokumentu w placówce konsularnej swojego państwa w kraju aktualnego zamieszkania.

  

Szczegółowe informacje na temat uzyskiwania klauzuli apostille dla polskich dokumentów można uzyskać na stronie: http://www.mfa.gov.pl/pl/informacje_konsularne/apostille lub http://www.msz.gov.pl.

Źródło: Przepisy dotyczące klauzuli apostille udostępnione przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Rzeczpospolitej Polskiej.

Polecamy

Moje pierwsze spotkanie z papierosami przypada na tak zamierzchłe czasy, iż gdybym wyznała całą prawdę, daliby mi Państwo pewnie ze sto lat. Zaczęło się, tak jak w wielu wypadkach, w wieku wczesno-młodzieńczym.

Wakacje w pełni, a pewnie wiele osób wciąż nie ma planów i wcale nie z powodu braku gotówki, tylko z powodu, delikatnie mówiąc, niespokojnej sytuacji na świecie.

Grób kobiety ze średniowiecza odsłonili archeolodzy prowadzący wykopaliska na brzegu jeziora Lednickiego. Rekonstrukcja szkieletu przyniosła informację, że kobieta mierzyła ok. 215 cm. W czasach, kiedy rosły mężczyzna mierzył ok.

„Brak wieści to dobre wieści.
Dobre wieści są jeszcze lepsze”

 

„Pojechałbym jeszcze raz rowerem do Rzymu” – rzucił rozmarzony brat Marcin, na co mój mąż odpowiedział, że czemu nie, kiedyś można by się wybrać na taką eskapadę. „A ile to jest kilometrów z Antwerpii?” – drążył temat braciszek. No i tak to się zaczęło.

 

Maj to dla większości ludzi jeden z najbardziej ulubionych miesięcy w roku. Nie tylko dlatego, że to już koniec zimna, szarugi i deszczu, ale także ze względu na budzącą się do życia przyrodę. Robi się coraz cieplej, lato zbliża się nieuchronnie, dni stają się coraz dłuższe.

Ostatnio pisałam o zaletach i wadach włosów doczepianych i – tak jak obiecałam – w tym numerze napiszę o rodzajach włosów, które proponuje nam dzisiejszy rynek oraz metodach ich montażu, gdyż jest ich naprawdę duży wybór.

 

Jeszcze przed końcem roku, szefowa przykazała nam porozumieć się w sprawie urlopów i zrobić plan, kto kiedy chce mieć wolne. Dała nam wolną rękę, pod warunkiem, że będzie zapewniona ciągłość pracy i obecność przynajmniej jednej z nas w każdym z biur.

Sobotnie popołudnie, wchodzimy do kolorowej, pięknie ustrojonej balonami i serpentynami sali, gdzie już wesoło bawią się najmłodsi uczniowie naszej szkoły. Wszyscy są przebrani, nawet niektórzy rodzice i nauczyciele!

 

Pani Profesor Małgorzata Fuszara – socjolożka, prawniczka, współtwórczyni Gender Studies przy Instytucie Nauk Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego i dyrektorka Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych. Ekspertka Rady Europy ds.

Reklama

Poczta kwiatowa
Radio Roza
niderlandia.org
polonia.be

Galeria

  • Koncert Golec u-Orkiestra
  • Dzień Dziecka 2012
  • Bal Karnawałowy 2011
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Dzień Dziecka w szkole 2010
  • Koncert Budki Suflera
  • Bal Gimnazjalistów
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Miss Fitness
  • Mini galeria 03
  • Ani Mru Mru
  • Mini galeria 04
  • Krakus

Oni nam zaufali

kuchnia
ing
wbc
rossignol
permis
aaxe
wiewiorka
les delices