Dziś jest , imieniny obchodzą:

Człowiek o stu twarzach

Od zarania dziejów wiadomo, że ludzka naiwność nie zna granic, a na świecie jest pełno oszustów, którzy łapią się różnych sposobów, by omamić naiwnych ludzi i wyłudzić od nich pieniądze.

 

Jedną z metod tego typu przestępstw są oszustwa matrymonialne, których ofiarami padają samotne kobiety. Najsłynniejszym polskim oszustem w tej profesji był Jerzy Kalibaka (na podstawie jego przestępczej działalności powstał serial pt. Tulipan), który uwodził i okradał kobiety wypoczywające w nadmorskich i górskich kurortach. Pieniądze zdobyte kradzieżami, oszustwami i wyłudzeniami pozwoliły prowadzić mu wystawne życie, a ofiarami jego podbojów były głównie zamożne kobiety pochodzące z dobrych domów. W kradzieżach i wyłudzeniach pomagały mu niekiedy kochanki. Tego typu przestępstwo nie było jednak wymysłem polskiego Don Juana, nie było novum w historii kryminalistyki.

 

W 1934 roku przestępstwo o podobnym charakterze miało miejsce w Belgii. Tamtejsza policja wpadła na trop międzynarodowego hochsztaplera, którego specjalnością było oszukiwanie kobiet metodą na „małżeństwo” i wyłudzanie od nich pieniędzy, czasem pokaźnych kwot. Jak ustaliła belgijska policja tajemniczy oszust grasował niemal we wszystkich krajach europejskich, a swe niecne występki przeprowadzał z rzadko spotykanym sprytem. Schwytanie tak bezczelnego oszusta, który żeruje na ludzkiej naiwności jest szczególnie trudne, gdyż ów osobnik występuje stale pod fałszywym nazwiskiem, ale też zmienia swój zewnętrzny wygląd goląc wąsy, zapuszczając brodę, farbując włosy, etc.
Policja prowadząc śledztwo w tej sprawie dysponowała dwudziestoma odbitkami fotograficznymi, która każda z nich przedstawiała poszukiwanego oszusta, ale jedna od drugiej różniła się w sposób wręcz niewiarygodny. Raz oszust występował jako typowy Francuz, to znów widziano go jako Anglika z charakterystycznie ogoloną twarzą, albo Amerykanina z monoklem na oku. Upodabniał się on również do Włocha czy Austriaka z brodą a’ la Franciszek Józef. Jednym słowem ten wyrafinowany oszust mógł być obywatelem każdego europejskiego państwa i potrafił odgrywać nową postać lepiej, niż niejeden sceniczny aktor. Do tych niewątpliwych zalet należy dołączyć nie byle jaką przebiegłość i tak zwany „łut szczęścia”, gdyż szczęście jest konieczne przy skutecznym przeprowadzeniu afer w wielkim stylu.

Jednym z miast, do którego zawitał ów kanciarz by zapuścić swoją pajęczą sieć na bezbronną ofiarę była Bruksela. Jej przebieg był następujący:
Pewna bogata wdowa Marie S. będąca jeszcze w kwiecie wieku i nie chcąc reszty życia spędzać w samotności postanowiła raz jeszcze zaznać rozkoszy życia małżeńskiego. Co prawda matka natura nie obdarzyła tej 45 letniej wdowy wdziękami Grety Garbo, ale miała ona jeszcze inne przymioty godne uwagi, takie jak choćby konto bankowe, na którym zdeponowany był okrągły milion franków, ponadto posiadała kilka domów w Brukseli i willi w Antwerpii. Część jej majątku pochodził ze spadku po mężu finansiście.

Marie S. przez jedno z biur matrymonialnych poznała wytwornego Amerykanina, niejakiego Maksymiliana Foresta, który z zawodu miał być dyplomatą. Oficjalna znajomość została zaaranżowana podczas koncertu w filharmonii. Wdowa zakochała się w owym przystojnym jankesie od pierwszego wejrzenia i jak sama później zeznała przesłuchującej ją policji wydawało jej się, że jest to miłość na śmierć i życie.


Sprawy od samego początku przybrały ekspresowe tempo. Po upływie zaledwie kilku dni znajomości dyplomata oświadczył się, a jego propozycja małżeństwa została radośnie przyjęta przez wdowę, która odwzajemniała jego gorące uczucia. Z tej okazji wyprawiono huczne zaręczyny. Dyplomata wręczył w darze swojej przyszłej żonie przepiękny brylant, który miał być dowodem jego miłości i oddania. Zaczął się okres istnej sielanki, wspólne spędzanie czasu, wyjazdy na wieś, wyjścia do opery i spotkania z przyjaciółmi Marie S.

Po jakimś czasie narzeczony bogatej Belgijki oświadczył, że otrzymał od swych zwierzchników polecenie pilnego wyjazdu do Paryża, a później do Rzymu, gdzie ma uczestniczyć w rozmowach z Mussolinim.
Jednak przed wyjazdem obiecał swojej narzeczonej, że zarówno z Paryża jak i z Rzymu będzie telefonował do niej tak często jak tylko to będzie możliwe. Istotnie już następnego dnia po wyjeździe ów dyplomata zatelefonował z Paryża i w płomiennej rozmowie rozczulał się jak bardzo tęskni i nie może doczekać się powrotu w ramiona swej ukochanej. Dwa dni później zatelefonował z Rzymu, rozmowa przebiegała w podobnym tonie, ale zakończyła się prośbą, aby narzeczona kupiła drogocenny brylant, który osobiście musi wręczyć pewnemu wpływowemu dyplomacie zaznaczając, że prosi ją o to, gdyż w Brukseli brylanty są o wiele tańsze niż w Rzymie. Po brylant miała się zgłosić jego znajoma hrabina, którą na jednym z przyjęć miał on jej przedstawić, a której brat towarzyszy mu podczas tej dyplomatycznej podróży. Wdowa bez namysłu podjęła pieniądze z banku i kupiła odpowiedni brylant, o który prosił ją narzeczony. Następnie przekazała go ów hrabinie, która miała mu go dostarczyć. Po upływie kolejnych dwóch dni Maksymilian Forest zatelefonował z Rzymu serdecznie dziękując za pomoc i przyrzekając, że wkrótce wraca do Brukseli. Był to ostatni kontakt amerykańskiego „dyplomaty” ze swoją narzeczoną.
Po upływie dwóch tygodni wdowa zaniepokojona tak długą nieobecnością swojego przyszłego męża i olbrzymim wydatkiem – ów brylant kosztował trzysta tysięcy franków – zawiadomiła policję.
Od razu wszczęto energiczne śledztwo i wówczas zrozpaczona wdowa dowiedziała się, że narzeczony jej jest poszukiwanym przestępcą, który w podobny sposób oszukał w całej Europie kilkanaście kobiet, ale też udało mu się naciągnąć włoskiego hrabiego i paryskiego marszanda, od którego wyłudził kilka cennych obrazów.

Oczywistym było również, że tajemnicza hrabina pośrednicząca w wysłaniu brylantu również zniknęła. W ten sposób oszust nabrał damę, która dzięki temu zaprzysięgła, że już nie chce słyszeć o małżeństwie. Ale jedno nie ulega wątpliwości „człowiek o stu twarzach” – groźny i niebezpieczny oszust w swym bilansie zanotował nową udaną aferę.

Polecamy

– Tego nie wyrzucaj, jeszcze na pewno się przyda! – gdera mój wiekowy (85 lat), ale wciąż sprawny na wszystkich poziomach, ojciec Stefan.

Kiedy niecały rok temu w belgijskim sklepie IKEA zorganizowano klientom zabawę w chowanego, nikt nie spodziewał się, że pomysł ten „chwyci” i opanuje całą Europę. Niestety – władze szwedzkiego giganta, czyli IKEI, nie są konsekwentne.

Mieszkając na co dzień w Belgii, warto choć w wielkim skrócie znać historię tego kraju, aby zrozumieć mentalność jego mieszkańców i uznawany przez niektórych za dziwaczny podział na trzy strefy językowe (flamandzką, francuską i niemiecką).

 

W dniach 29-27 czerwca na kanale niedaleko Brukseli odbyła się pierwsza szkółka karpiowa. Głównym pomysłodawcą oraz organizatorem tej imprezy był znany karpiarz-tester firmy Bandit Carp, Mariusz Narel.

Sekta – zgodnie z definicją podaną w „Słowniku języka polskiego” – to odłam wyznaniowy jakiejś religii bądź grupa ludzi skupiona wokół przywódcy, mająca własną religię. W świetle polskiego prawa słowo „sekta” nie funkcjonuje.

Nowy rok to czas na refleksję i na nowe postanowienia noworoczne typu „zrzucę kilka kilogramów, znajdę lepszą pracę bądź nauczę się nowego języka obcego”. Z własnego doświadczenia wiem, że bardzo często kończy się to niestety tylko na postanowieniach.

Będziemy mieli dziecko! Gratulacje! Jak czuje się partnerka? A dlaczego nikt nie zapyta jak czuje się przyszły tata? To równie wielka zmiana i w moim życiu.

 

W poprzednim numerze „Nowinek” obiecałam Państwu relację z wystawy Vincenta Van Gogha zatytułowanej „Narodziny artysty”, którą aktualnie można podziwiać w walońskim mieście Mons. Relacji jednak, w dosłownym znaczeniu, nie będzie.

Zwolnienia w Tihange

Dla Polaków karnawał oznacza okres zimowych balów i zabaw, począwszy od Święta Trzech Króli (6 stycznia) aż do wtorku poprzedzającego Środę Popielcową (18 lutego). Tymczasem w Belgii karnawał zaczyna się 14 lutego i trwa aż do 16 marca.

Reklama

Poczta kwiatowa
Radio Roza
niderlandia.org
polonia.be

Galeria

  • Dzień Dziecka w szkole 2010
  • Bal Karnawałowy 2011
  • Bal Gimnazjalistów
  • Mini galeria 03
  • Ani Mru Mru
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Mini galeria 04
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Dzień Dziecka 2012
  • Koncert Budki Suflera
  • Miss Fitness
  • Koncert Golec u-Orkiestra
  • Krakus

Oni nam zaufali

kuchnia
ing
wbc
rossignol
permis
aaxe
wiewiorka
les delices