Dziś jest , imieniny obchodzą:

Pączuszek i kwiatuszek

Zmieniają się czasy i ludzie, ale nie święta czy tradycje. Dlatego też już od pokoleń, marzec kojarzy się powszechnie z Międzynarodowym Dniem Kobiet, obchodzonym ósmego dnia tego właśnie miesiąca.

 

Dawnymi czasy, w epoce socjalizmu, panie wyczekiwały swojego święta z prawdziwą niecierpliwością. W końcu, poza życzeniami od kierownika czy dyrektora zakładu pracy, było ono okazją do firmowego poczęstunku i otrzymania upominku. Na biurkach królowały najczęściej pączki, kremówki lub WZ-etki, które należały się wszystkim pracownikom, bez względu na płeć. Co do prezentów zaś – w dobie powszechnego braku dóbr wszelakich – najbardziej cieszyły rajstopy, kawa i czekolada. Do tego dochodziły goździki, które tak mocno kojarzyły się z życzeniami składanymi towarzyszkom, że na wiele lat zupełnie zniknęły z polskich kwiaciarni. Od niedawna, goździki powracają do łask i do bukietów wręczanych paniom z okazji ich święta, ale nadal nie wysunęły się na pozycję lidera i nie wygrały z tulipanami czy czerwonymi różami. Poza kwiatami, 8 marca kobiety są nadal obdarowywane słodyczami, zwłaszcza czekoladowymi, co mocno kłóci się z panującą od lat modą na szczupłą sylwetkę, wieczne odchudzanie i wyciskanie potów na siłowni. Rajstopy rzadko już kto wręcza żonie, mamie czy babci, bo przestały być towarem deficytowym. Przeciwnie, zalegają sklepowe półki, stoły osiedlowych bazarków czy wiejskich targowisk. Podobnie jak kawa, która jednak może się jeszcze pojawić w prezentach, choćby w postaci paczki ekskluzywnej zagranicznej marki lub jako dodatek do ekspresu do parzenia tego napoju w rozmaitych smakach i postaciach.

 

Zmieniły się na przestrzeni lat, wręczane kwiaty i upominki. Nie zmieniło się jednak to, że o paniach pamięta się sporadycznie, od święta. Patrząc na kobiety, zwłaszcza polskie, aż prosi się ich częstsze docenianie i rozpieszczanie. I nie chodzi tu wcale o codzienne obsypywanie diamentami, płatkami róży czy confetti. Mowa o uznaniu wykonywanej przez nie pracy, zarówno w domu, jak i w miejscu zatrudnienia. O docenieniu godzin spędzonych na zajmowaniu się dziećmi, na prowadzeniu gospodarstwa domowego, na robieniu tysiąca rozmaitych rzeczy, które w domu zrobić trzeba, ale których nikt robić nie chce, z powodu ciągłej powtarzalności i niechęci do tracenia swojego czasu na niedowartościowane prace porządkowe i organizacyjne. Chodzi tutaj o zauważeniu tego, czego nie dostrzegają panowie i panie niemające dzieci, o słynne „siedzenie w domu z dziećmi”, które jest w rzeczywistości wszystkim poza siedzeniem właśnie. To kąpanie bobasków, karmienie, przewijanie, dźwiganie zakupów, pieczenie, gotowanie, szykowanie kaszek i kleików, zmywanie gór naczyń, szycie i cerowanie, prasowanie i pranie. To także zajmowanie się chorymi maluchami, chodzenie do lekarza, apteki, podawanie lekarstw, czuwanie w nocy przy wysokiej gorączce. Do tego dochodzi jeszcze sprzątanie, nieustanne porządkowanie, zbieranie zabawek, książeczek, ubrań, dbanie o rośliny, drobne naprawy (bo mąż czy partner nigdy nie mają czasu i zawsze są zmęczeni po pracy), wycieranie podłogi i stołu wiecznie klejących się od rozlanych soków, wyplutych kleików, upadłych okruchów itd. Jeśli komuś wydaje się, że to mało, niech podda się kilkudniowej próbie „siedzenia w domu z dziećmi” i niech na własnej skórze się przekona, ile w ciągu dnia posiedział i w jakiej formie będzie na koniec kilkunastogodzinnego dnia tego „siedzenia”.

 

W rzeczywistości, ani pączuszek, ani kwiatuszek, nie są w stanie wynagrodzić kobietom trudu włożonego w prowadzenie domu i wychowanie dzieci. Nie rekompensują też energii i czasu na to poświęconych, często kosztem własnego relaksu, chwil odpoczynku czy zainteresowań. Nie są też wystarczającym podziękowaniem dla pań pracujących z reguły na dwóch etatach: domowych i zawodowym. Dobrze, żeby trwały i nadal były symbolem uznania ogromu pracy wykonywanej bez urlopów i świąt, bez wolnych sobót i niedziel. Ale niech idzie za tym całoroczna pomoc, wsparcie i zrozumienie. Dla zmęczonej matki, marudzącej żony czy styranej życiem i pracą babci. Tak, by kobietom żyło się łatwiej, lepiej i wygodniej na co dzień, nie tylko od wielkiego święta. Niech zamiast „na traktory”, kobiety siądą częściej „przed telewizory” uwolnione od części nudnych i niekończących się obowiązków przez kochających je synów, mężów i wnuków.

Edyta Wiśniewska

Polecamy

Ponad stuletnia historia istnienia, wiekowy sprzęt, specjalny rodzaj piw oraz entuzjazm zespołu browaru to są składniki na dobrą podróż piwną w sercu Brukseli. Cantillon to jednocześnie browar i muzeum - żywy zabytek, śmiało idący ku przyszłości.

Z końcem wakacji wielu rodziców zaczyna się zastanawiać czy rozpocząć lub kontynuować edukację dzieci w polskiej szkole.

Zanim zacznę, warto chyba wyjaśnić, czym się na co dzień zajmuję, gdyż może to nieco pomóc zrozumieć moją obecną sytuację. Prowadzę swoją własną działalność, jeśli tak to można nazwać. Choć osobiście traktuję to raczej jak pomoc personalną.

Dziś będzie o pieniądzach, a raczej o ich braku w kieszeni ucznia za czasów Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej. Wspomnienia te związane są z „pierwszym dniem w szkole”, co oznacza, że wakacje mamy już poza sobą, że niebawem liście pożółkną i zacznie się: buro i mokro.

Zakup prezentu, który obdarowanemu sprawi prawdziwą radość i będzie jednocześnie niespodzianką, naprawdę nie jest taki prosty, jakby się z pozoru mogło wydawać.

Podczas ostatnich ferii szkolnych zdarzyło mi się dość niespodziewanie zawitać do stolicy Walonii. Było to wynikiem zaciętych pertraktacji z najmłodszym synem, którego za wszelką cenę chciałam oderwać od komputera.

Ostatni rok minął mi na wyprawach karpiowych, głównie nad rzeki i kanały gdyż sprawy rodzinne skomplikowały troszkę plany w rezerwacji stanowisk na popularne łowiska.

Dla Polaków karnawał oznacza okres zimowych balów i zabaw, począwszy od Święta Trzech Króli (6 stycznia) aż do wtorku poprzedzającego Środę Popielcową (18 lutego). Tymczasem w Belgii karnawał zaczyna się 14 lutego i trwa aż do 16 marca.

Foto-Kiler

Wiele wskazuje, że belgijscy detektywi ujęli wreszcie seryjnego zabójcę. Do przełomu w śledztwie doszło m.in. dzięki odkryciu karty pamięci w domu podejrzanego. Okazało się, że nagrany na niej jest filmik przedstawiający jedno z morderstw.

Sierpień. Połowa wakacji już za nami… Część rodaków dopiero wyjechała na urlop, ale sporo z nich już wróciło do Belgii.

Reklama

Poczta kwiatowa
Radio Roza
niderlandia.org
polonia.be

Galeria

  • Bal Karnawałowy 2011
  • Mini galeria 04
  • Dzień Dziecka w szkole 2010
  • Bal Gimnazjalistów
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Dzień Dziecka 2012
  • Koncert Budki Suflera
  • Ani Mru Mru
  • Mini galeria 03
  • Koncert Golec u-Orkiestra
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Krakus
  • Miss Fitness
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Majówka Comblain La Tour 2010

Oni nam zaufali

kuchnia
ing
wbc
rossignol
permis
aaxe
wiewiorka
les delices