Dziś jest , imieniny obchodzą:

Charleroi Adventure - niezwykła wycieczka w przeszłość

Nicolas Buissart to młody belgijski artysta, który zanim zainteresował się sztuką, chciał zostać rzeźnikiem, a potem spawaczem. Po pewnym czasie zaczął rysować, aż w końcu przystąpił do realizacji różnych projektów, wśród których swoistą sławę zdobył miejski rajd safari po... Charleroi.

W czasie tej niecodziennej wycieczki odwiedzający mają okazję zobaczyć post-przemysłowe miasto z jego „atrakcjami”, takimi jak nigdy nieukończone metro-fantom, najbardziej depresyjną ulicę słynącą z licznych samobójstw, wysokie hałdy, opustoszałą fabrykę czy dom pedofila Marca Dutroux (zwany „Potworem z Charleroi” – porwał wiele dzieci i przyczynił się do śmierci głodowej dwóch ośmioletnich dziewczynek, które uprowadzone zmarły z głodu, gdy morderca przebywał w więzieniu). Brzmi jak czarny humor? To prawda, ale właśnie z brzydoty Charleroi lokalny artysta uczynił produkt turystyczny, który przyciąga jak magnes turystów spragnionych silnych wrażeń.
W czasie około 3-godzinnej wycieczki artysta obwozi odwiedzających po okolicy i opowiada historię miasta, które w XIX w. było prężnie działającym zagłębiem węglowym, słynącym również z wysoko rozwiniętego przemysłu ciężkiego.
Dziś, specjalnie dla Czytelników „Nowinek”, wywiad z pomysłodawcą miejskiego safari po Charleroi.

 

Jak to się stało, że został Pan artystą?
Najkrócej mówiąc, uczyłem się w Akademii Sztuk Pięknych w Antwerpii, w St. Luc w Tournai i w Châtelet.

 

Jeśli dobrze rozumiem, urodził się Pan w Charleroi. Wielu ludzi uważa, że jest to najbrzydsze miasto świata, ale nikt przed Panem nie wpadł na pomysł, aby z brzydoty tego miejsca uczynić atrakcję turystyczną. Jak zrodził się pomysł projektu „Charleroi Adventure”? 
W Antwerpii spotkałem kiedyś moją znajomą Francuzkę, która często podróżuje do krajów dawnej Europy Wschodniej i na zdjęciach uwiecznia postmodernistyczną architekturę z czasów, kiedy istniał tzw. Blok Wschodni. Zaprosiłem ją więc do Charleroi, aby zobaczyła pozostałości dawnej świetności i zerknęła na moje rodzinne miasto określane często mianem Walbanii. To taka gra słów – połączenie wyrazów „Walonia” i „Albania” (która bezsprzecznie kojarzy się z biedą).

 

Jaka była reakcja burmistrza Charleroi i mieszkańców miasta na ten, bądź co bądź, nietypowy projekt?
Szczerze mówiąc, nigdy nie miałem okazji spotkać burmistrza Charleroi osobiście. Przewrotnie, często jestem zapraszany przez różne osobistości z Paryża, dzięki czemu goszczę w mediach. Można by rzec, że to taka uberyzacja dyplomacji – jako osoba prywatna reprezentuję Belgię we Francji i za granicą.

 

Czy lubi Pan prowokować?
Denerwują mnie pewne środowiska i belgijska polityka, więc realizowane przeze mnie projekty są swoistym sposobem odreagowania.

 

Polski poeta, Stanisław Grochowiak, w wierszu pt. „Czyści” powiedział: „Wolę brzydotę”. To rodzaj antyestetyki. Czy jest ona Panu również bliska?
Tak, ponieważ brzydota jest stała, w przeciwieństwie do piękna, które jest przemijające. Zresztą, podobny pogląd do wygłoszonego przez Grochowiaka wyraził też Serge Gainsbourg, francuski piosenkarz, kompozytor i reżyser.

Kto jest Pana ulubionym artystą?
Panamarenko, którego prawdziwe nazwisko brzmi Henri van Hevreweghe. Ten antwerpski rzeźbiarz konstruujący m.in. latające machiny napędzane siłą ludzkich mięśni przyjął swój pseudonim artystyczny od „Pan American Airlines and Company”. Zasłynął też dzięki rzeźbionym fontannom, z których część można zobaczyć w Knokke-Heist.

 

Polakom mieszkającym w Belgii Charleroi kojarzy się przede wszystkim z lotniskiem, z rozwiniętym w XIX w. przemysłem i z relikwiami św. Walentego w kościele Saint-Rémy de Montignies-sur-Sambre. Jakie są jeszcze inne powody, dla których warto odwiedzić Charleroi i udać się z Panem w tę nietuzinkową podróż?
Nieskromnie powiem – spotkanie ze mną, najzabawniejszym Walonem w całej Belgii. Mieszkam w Charleroi, bo nie mam innego wyboru. To miasto ma świetną lokalizację i jest tanie. Wieczorem, już po godzinie 18-tej przyjemnie jest pospacerować pustymi ulicami i odnieść wrażenie, że jest się jednym z ostatnich żyjących na Ziemi. Mieszkać w Charleroi to jakby przygotowywać się na ewentualny koniec świata.

Kim są na ogół uczestnicy Charleroi Adventure?

To zazwyczaj ludzie lepiej wykształceni, których cechuje ciekawość świata.

 

Jak można dokonać rezerwacji?
Wystarczy napisać krótkiego maila na adres: info@charleroiadventure.com.

 

Jakie są Pańskie dalsze plany artystyczne?
W obecnej chwili pracuję nad nowym wielokulturowym projektem, ale póki co nie chcę zdradzać więcej szczegółów.

W takim razie życzę powodzenia.
A ja dziękując, zapraszam Czytelników „Nowinek” do Charleroi i odkrycia jego tajemnic w moim towarzystwie.

Polecamy

Połowa wakacji za nami. W trakcie urlopu wykonaliśmy już setki zdjęć, aby nie powiedzieć, że nawet tysiące. Co przypomina mi o jednej z moich kursantek, która na wyjeździe plenerowym zrobiła ponad 1000 zdjęć w jeden dzień. Ważnym elementem fotografowania jest też selekcja zrobionych zdjęć. Po powrocie z fotograficznej wyprawy trzeba wybrać najciekawsze zdjęcia oraz skasować te, które są podobne lub mniej udane.

Badminton, gra, która większości z nas kojarzy się z dobrą zabawą i wakacjami. Nic bardziej mylnego, jest to sport bardzo wymagający a na najwyższym poziomie niesamowicie dynamiczny.

Już od dawna myślałam, że muszę w końcu zadzwonić do Irenki, mojej dawnej sąsiadki, tej, dzięki której kontakt z Jackiem – moim obecnym mężem – był w ogóle możliwy i zakończył się happy endem. Myślałam o niej, myślałam i – jak to mówią – wywołałam wilka z lasu.

Od chwili swoich narodzin rozpoczynamy naukę, że starzenie się jest częścią naszego życia. Wokół widzimy ludzi, którzy się starzeją i wiemy, że podobnie będzie z nami.

Foto-Kiler

Wiele wskazuje, że belgijscy detektywi ujęli wreszcie seryjnego zabójcę. Do przełomu w śledztwie doszło m.in. dzięki odkryciu karty pamięci w domu podejrzanego. Okazało się, że nagrany na niej jest filmik przedstawiający jedno z morderstw.

Z czasami PRL-u do końca życia będą mi się kojarzyły dwa, położone na przeciwnych zresztą biegunach, zapachy. Pierwszy z nich to dystyngowany i nie do podrobienia zapach sklepów Pewex, ale o tym porozmawiamy innym razem.

W dniach 6-8 lutego w Poznaniu odbyły się europejskie targi karpiarstwa i myślistwa. To były moje pierwsze targi w Poznaniu, gdyż dotąd zawsze gościłem w Zabrzu.

Mam przyjemność rozmawiać z panem Andrzejem Szorcem, kapitanem polonijnej drużyny Darta.

Jadąc z kolegą Waldkiem na piękne łowisko nad Loire, o nazwie Etang de Vaumigny, zastanawiałem się, jakie przygody nas tam czekają, gdyż do tej pory rzadko udawało się spędzić zasiadkę nad jakimkolwiek łowiskiem bez dziwnych zdarzeń lub interesujących przygód.

 

– Faceci?! Toż to jakiś podgatunek! – oceniła blondyna, wyjaśniając brunetce (albo odwrotnie) jakąś wątpliwość.

Reklama

Poczta kwiatowa
Radio Roza
niderlandia.org
polonia.be

Galeria

  • Bal Gimnazjalistów
  • Koncert Budki Suflera
  • Dzień Dziecka 2012
  • Mini galeria 03
  • Koncert Golec u-Orkiestra
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Bal Karnawałowy 2011
  • Miss Fitness
  • Krakus
  • Mini galeria 04
  • Ani Mru Mru
  • Dzień Dziecka w szkole 2010
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Bal Karnawałowy 2012

Oni nam zaufali

kuchnia
ing
wbc
rossignol
permis
aaxe
wiewiorka
les delices