Dziś jest , imieniny obchodzą:

Charleroi Adventure - niezwykła wycieczka w przeszłość

Nicolas Buissart to młody belgijski artysta, który zanim zainteresował się sztuką, chciał zostać rzeźnikiem, a potem spawaczem. Po pewnym czasie zaczął rysować, aż w końcu przystąpił do realizacji różnych projektów, wśród których swoistą sławę zdobył miejski rajd safari po... Charleroi.

W czasie tej niecodziennej wycieczki odwiedzający mają okazję zobaczyć post-przemysłowe miasto z jego „atrakcjami”, takimi jak nigdy nieukończone metro-fantom, najbardziej depresyjną ulicę słynącą z licznych samobójstw, wysokie hałdy, opustoszałą fabrykę czy dom pedofila Marca Dutroux (zwany „Potworem z Charleroi” – porwał wiele dzieci i przyczynił się do śmierci głodowej dwóch ośmioletnich dziewczynek, które uprowadzone zmarły z głodu, gdy morderca przebywał w więzieniu). Brzmi jak czarny humor? To prawda, ale właśnie z brzydoty Charleroi lokalny artysta uczynił produkt turystyczny, który przyciąga jak magnes turystów spragnionych silnych wrażeń.
W czasie około 3-godzinnej wycieczki artysta obwozi odwiedzających po okolicy i opowiada historię miasta, które w XIX w. było prężnie działającym zagłębiem węglowym, słynącym również z wysoko rozwiniętego przemysłu ciężkiego.
Dziś, specjalnie dla Czytelników „Nowinek”, wywiad z pomysłodawcą miejskiego safari po Charleroi.

 

Jak to się stało, że został Pan artystą?
Najkrócej mówiąc, uczyłem się w Akademii Sztuk Pięknych w Antwerpii, w St. Luc w Tournai i w Châtelet.

 

Jeśli dobrze rozumiem, urodził się Pan w Charleroi. Wielu ludzi uważa, że jest to najbrzydsze miasto świata, ale nikt przed Panem nie wpadł na pomysł, aby z brzydoty tego miejsca uczynić atrakcję turystyczną. Jak zrodził się pomysł projektu „Charleroi Adventure”? 
W Antwerpii spotkałem kiedyś moją znajomą Francuzkę, która często podróżuje do krajów dawnej Europy Wschodniej i na zdjęciach uwiecznia postmodernistyczną architekturę z czasów, kiedy istniał tzw. Blok Wschodni. Zaprosiłem ją więc do Charleroi, aby zobaczyła pozostałości dawnej świetności i zerknęła na moje rodzinne miasto określane często mianem Walbanii. To taka gra słów – połączenie wyrazów „Walonia” i „Albania” (która bezsprzecznie kojarzy się z biedą).

 

Jaka była reakcja burmistrza Charleroi i mieszkańców miasta na ten, bądź co bądź, nietypowy projekt?
Szczerze mówiąc, nigdy nie miałem okazji spotkać burmistrza Charleroi osobiście. Przewrotnie, często jestem zapraszany przez różne osobistości z Paryża, dzięki czemu goszczę w mediach. Można by rzec, że to taka uberyzacja dyplomacji – jako osoba prywatna reprezentuję Belgię we Francji i za granicą.

 

Czy lubi Pan prowokować?
Denerwują mnie pewne środowiska i belgijska polityka, więc realizowane przeze mnie projekty są swoistym sposobem odreagowania.

 

Polski poeta, Stanisław Grochowiak, w wierszu pt. „Czyści” powiedział: „Wolę brzydotę”. To rodzaj antyestetyki. Czy jest ona Panu również bliska?
Tak, ponieważ brzydota jest stała, w przeciwieństwie do piękna, które jest przemijające. Zresztą, podobny pogląd do wygłoszonego przez Grochowiaka wyraził też Serge Gainsbourg, francuski piosenkarz, kompozytor i reżyser.

Kto jest Pana ulubionym artystą?
Panamarenko, którego prawdziwe nazwisko brzmi Henri van Hevreweghe. Ten antwerpski rzeźbiarz konstruujący m.in. latające machiny napędzane siłą ludzkich mięśni przyjął swój pseudonim artystyczny od „Pan American Airlines and Company”. Zasłynął też dzięki rzeźbionym fontannom, z których część można zobaczyć w Knokke-Heist.

 

Polakom mieszkającym w Belgii Charleroi kojarzy się przede wszystkim z lotniskiem, z rozwiniętym w XIX w. przemysłem i z relikwiami św. Walentego w kościele Saint-Rémy de Montignies-sur-Sambre. Jakie są jeszcze inne powody, dla których warto odwiedzić Charleroi i udać się z Panem w tę nietuzinkową podróż?
Nieskromnie powiem – spotkanie ze mną, najzabawniejszym Walonem w całej Belgii. Mieszkam w Charleroi, bo nie mam innego wyboru. To miasto ma świetną lokalizację i jest tanie. Wieczorem, już po godzinie 18-tej przyjemnie jest pospacerować pustymi ulicami i odnieść wrażenie, że jest się jednym z ostatnich żyjących na Ziemi. Mieszkać w Charleroi to jakby przygotowywać się na ewentualny koniec świata.

Kim są na ogół uczestnicy Charleroi Adventure?

To zazwyczaj ludzie lepiej wykształceni, których cechuje ciekawość świata.

 

Jak można dokonać rezerwacji?
Wystarczy napisać krótkiego maila na adres: info@charleroiadventure.com.

 

Jakie są Pańskie dalsze plany artystyczne?
W obecnej chwili pracuję nad nowym wielokulturowym projektem, ale póki co nie chcę zdradzać więcej szczegółów.

W takim razie życzę powodzenia.
A ja dziękując, zapraszam Czytelników „Nowinek” do Charleroi i odkrycia jego tajemnic w moim towarzystwie.

Polecamy

„Jest taki dzień, bardzo ciepły, choć grudniowy,/Dzień, zwykły dzień, w którym gasną wszelkie spory...” – tak śpiewał zespół Czerwone Gitary, przywołując atmosferę serdeczności i wybaczenia, co nierozłącznie wiąże się z Wigilią i Bożym Narodzeniem. I właśnie zbliżające się Święta Narodzenia Pańskiego są doskonałą okazją do uzmysłowienia sobie, jak narodziły się: tradycja pasterki, szopki, choinki i bombki.

Ryanair to tanie linie lotnicze, które obsługują 200 lotnisk w 32 krajach Europy. Przewoźnik ten posiada 84 bazy i obsługuje w sumie 1800 tras. W Polsce, ma on już ponad 30 procentowy udziału w rynku. Drugie miejsce zajmują wspólnie Wizz Air i PLL LOT.

Dnia 10 listopada 2015 r. odbędzie się już po raz ósmy Gala „Polak Roku”. Kandydatów można zgłaszać do 15 września br.

Sylwester tuż, tuż, szafy pękają w szwach, a i tak kobiety stoją zazwyczaj przed odwiecznym dylematem, że nie mają co na siebie włożyć.

Każdy z nas ma taki okres, kiedy zaczyna się wiercić. Coś mu przeszkadza, coś zaczyna uwierać, coś gniecie. Dochodzimy do wniosku, że warto byłoby coś zmienić. Większość z nas duma nad tym kilka miesięcy i na koniec grudnia stwierdza, że jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, po tym jak już wyleczymy sylwestrowego kaca, wszystko się zmieni.

Bardzo chętnie instalujemy na swoich komputerach, tabletach czy też telefonach tzw. darmowe aplikacje. W rzeczywistości jednak w dzisiejszym świecie nie ma nic za darmo.

 

Sądziłam naiwnie, że to kiepski żart na Prima Aprilis, gdy dziewczyny z biura zadzwoniły z pytaniem, jak się czuję wiedząc, że Żabie Oczy wracają dziś do pracy po urlopie macierzyńskim.

Felix zdecydowanym ruchem otworzył tylne drzwi policyjnego wozu i wepchnął do środka zalaną łzami Anitę. Mgła zasnuwała jej oczy, lecz mimo to nie mogła oderwać wzroku od policjantów ładujących do karetki zakrwawionego Carlosa. Felix zatrzasnął za nią drzwi i krzyknął do kierowcy, by ruszał. Ten odjechał z piskiem opon, aż wgniotło skuloną postać kobiety w siedzenie.

Moje pierwsze spotkanie z papierosami przypada na tak zamierzchłe czasy, iż gdybym wyznała całą prawdę, daliby mi Państwo pewnie ze sto lat. Zaczęło się, tak jak w wielu wypadkach, w wieku wczesno-młodzieńczym.

To, że powinno się stawiać wyraźne granice między dobrem i złem, wie każdy. Wiemy też, że trzeba o tym rozmawiać z dziećmi od najmłodszych lat. Ale jakie są efekty tej życiowej edukacji, najlepiej widać w szkole.

Reklama

Poczta kwiatowa
Radio Roza
niderlandia.org
polonia.be

Galeria

  • Mini galeria 04
  • Ani Mru Mru
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Krakus
  • Koncert Budki Suflera
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Bal Gimnazjalistów
  • Mini galeria 03
  • Dzień Dziecka w szkole 2010
  • Miss Fitness
  • Bal Karnawałowy 2011
  • Dzień Dziecka 2012
  • Koncert Golec u-Orkiestra
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Majówka Comblain La Tour 2010

Oni nam zaufali

kuchnia
ing
wbc
rossignol
permis
aaxe
wiewiorka
les delices