Dziś jest , imieniny obchodzą:

Dawaj kota na drabinę!

Jak by tak sobie przysiąść – z jako takim archiwalnym kalendarzykiem małżeńskim w ręku – i policzyć, to wychodzi, że cała nasza familiada prokreuje w Sylwestra, bośmy wszyscy wrześniowi. Stefan oczywiście ściemnia, że on „lew”, a nie „panna” zodiakalna, bo niby z 23 sierpnia, przyznał się jednakowoż, że to właściwie nie wiadomo, bo było chyba 28-go, ale w urzędzie brzuszki z ósemki się wytarły i jest dwudziesty trzeci.

 

To zresztą odrębna sprawa całe jego ściemnianie, Binio, brachol mój, jakiś czas temu brał papiery z IPN i tam jakiś uprzejmy gość dekady temu scharakteryzował całą naszą rodzinę w odrębnych notkach, że elementy i w ogóle i znalazło się też, że Stefan jakoś w latach 50-tych odbył w Policach pod Szczecinem kurs kominiarza! – To Ty byłeś kominiarzem??? – pytam, a on, że „nie twoja sprawa, może byłem, a może nie byłem, hyhyhy...”.
Znalazło się zatem po dziesięcioleciach rozwiązanie zagadki, co pcha Ojca do łażenia po dachach, śliwkach i drabinach, ten jego atawistyczny pęd do odrywania się od ziemi, oczywiście czym drabina starsza i bardziej spróchniała, tym lepiej, wiadomo. A jak się łamie, to można przybić deseczkę zardzewiałym gwoździem, drutem obwiązać i jest cacy.

Siedziałem więc z kalendarzem, patrzyłem w septembra, kasy na fanaberie za bardzo nie miałem, ale w końcu sierpień jest sierpień, jakieś tam zaskórniaki wynalazłem, bilet kupiłem i bryknąłem do Polski.
Na miejscu wszystko jak w książce: pogoda jak carski rubel, Kropek zapchlony, Erwira wylegująca się na pieńku pod winogronem, trawę trzeba by skosić, oczywiście Stefan już wyciąga kosiarkę zbudowaną z silnika od pralki Frania, za krótka rączka Tatuś: plecy bolą, jak za krótka, to pokoś pokoś, „a potem się odpocznij, a ja będę obserwował”.

Ot – rada. Poszedł gotować jakieś swoje grochówki, siadam na ławce pod śliwką dla odpoczynku, coś dla pokrzepienia piję, kotka Erwira się przyfatygowała, siedzi obok, ogon pod przednie łapki podwija, grację koty mają wrodzoną.
Oczywiście o śliwkę oparta jest drabina, a jak spojrzeć na tę drabinę, to od samego wzroku ona wstydliwie trzeszczy w poczuciu własnej samooceny. I nawet nie to, że specjalnie chciałem ją złamać, testowo wszedłem na czwarty szczebel, jebut, rozleciała się w kawałki, bardzo dobrze, nawet się za bardzo nie potłukłem.

Zaraz z chochlą przylatuje szanowny Właściciel Drabiny: – ...aleś narobił, aleś narobił, tyle lat drabina była dobra, a jaka wytrzymała, jaka najlepsza na ulicy, Dziadek Mikulski jeszcze po niej chodził, ile razy pan Barstecki pożyczał, a tu teraz połamałeś....
- A może byś spytał czy nic mi się nie stało jak zleciałem?
- A stało ci się coś?
- Nic.
- No to co mam pytać?! Taka drabina, taka dobra drabina..., ale nic, czekej czekej, tu się da przybić łatę z boku, ten szczebel to rzeczywiście był do wymiany, się naprawi... Zresztą ta drabina to już nie była dla ludzi, ona tu była w innym celu, nic nie rozumiesz...

Siedzimy zatem dalej na ławce pod śliwką, pac pac pac, trzy jabłka spadły z jabłonki obok. Patrzę na śliwkę, przy pniu kabel wisi, przerzucony gdzieś tam na górze przez konar, na jednym końcu ma plastikową doniczkę, a na drugim odważnik półkilogramowy, zardzewiały, starodawny, wiadomo – najlepszy, nie to co dzisiejsze.
- A to co za wynalazek?
- Eee, nieważne - mówi Stefan, ale widzę, że trochę mu jakby głupio, w oczy nie patrzy, niby to Kropka czochra.- Hallo, chwila, co to jest?!
- Z Biniem wymyśliliśmy kiedyś, ale się nie sprawdziło.
- Coście wymyślili?
- A bo szpaki objadały śliwki...
- No i...?
- No i Binio założył kabelek, a do doniczki wkładaliśmy żarcie dla Erwiry i windowaliśmy na górę.
- Po co?
- Żeby tam siedziała i szpaki straszyła przy okazji.
- Żartujesz chyba?
- Nic nie żartuje, ale jej się nie chciało wchodzić na drzewo, to wymyśliliśmy, że ona nie umie chodzić po drzewach i za to podstawiłem tę drabinę, żeby miała lżej...
- Kotu drabinę podstawiłeś przy drzewie?!
- Podstawiłem, ale właśnie połamałeś. Z czego się śmiejesz?
- Nic nic, Tatuś, idę kosić, heheheehehe...,
- A ja idę gotować grochówkę, zjesz?
- Zjem, zjem...

Polecamy

Badminton, gra, która większości z nas kojarzy się z dobrą zabawą i wakacjami. Nic bardziej mylnego, jest to sport bardzo wymagający a na najwyższym poziomie niesamowicie dynamiczny.

Wywiad z dr Stefanem Smajdą, specjalistą w dziedzinie uroginekologii

 

W sobotę 31 maja, w Brukseli, odbył się polonijny turniej piłkarski „Polonia Cup 2014”, po raz kolejny zorganizowany przez klub FC Polonia Bruksela. Organizatorzy zapowiadali wiele atrakcji, miał to być turniej, jakiego jeszcze nie było.

Wątek dronów coraz częściej przewija się w mediach.

Zbliżający się wielkimi krokami karnawał w Belgii to świetna okazja do wspomnień sprzed trzech lat. Każdy, kto mieszka w kraju króla Filipa i królowej Matyldy zapewne słyszał, a może i brał udział w tego typu zabawach, których nieodłącznym elementem są różnorakie stroje i przebrania, często mieniące się złotem i ozdobione piórami. Wprawdzie nie mogą się one równać z pięknem weneckich kostiumów czy tych z Rio de Janeiro, ale i tak gwarantują świetną zabawę.

Goście zwiedzający ogród zoologiczny w szkockim Edynburgu wielokrotnie wydawali okrzyk zgrozy widząc człowieka przeskakującego ogrodzenie i zmierzającego ku ważącemu 250 kg niedźwiedziowi syryjskiemu. – Sam wiele razy to robiłem, zresztą mieliśmy z kolegami dyżury, po prostu odwiedzaliśmy Wojtka – wspomina pan Romuald, dziś 93-letni, pogodny senior, były żołnierz 22 Kompanii Zaopatrywania Artylerii 2-go Korpusu Polskiego generała Andersa.

Granica polsko-niemiecka. Na przejście graniczne w Zbąszyniu zostaje doprowadzony młody mężczyzna, lat około trzydziestu, średniego wzrostu. Jest skuty kajdankami i towarzyszy mu umundurowany Niemiec.

Europa jest pełna romantycznych miejsc. Liczne zamki, wąskie uliczki średniowiecznych miast, urzekające piękno przyrody i romantyczne kafejki, w których można delektować się doskonałą kawą ze swoją drugą połówką.

Zmieniają się czasy i ludzie, ale nie święta czy tradycje. Dlatego też już od pokoleń, marzec kojarzy się powszechnie z Międzynarodowym Dniem Kobiet, obchodzonym ósmego dnia tego właśnie miesiąca.

 

Mons, o którym nie raz już pisałam, to serce francuskojęzycznej prowincji Hainaut. Wierne od średniowiecza swojej świętej patronce – Waldetrudzie jest corocznie, w niedzielę Świętej Trójcy, teatrem gigantycznych uroczystości związanych z jej kultem.

 

Reklama

Poczta kwiatowa
Radio Roza
niderlandia.org
polonia.be

Galeria

  • Dzień Dziecka w szkole 2010
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Miss Fitness
  • Ani Mru Mru
  • Bal Gimnazjalistów
  • Krakus
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Bal Karnawałowy 2011
  • Dzień Dziecka 2012
  • Koncert Golec u-Orkiestra
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Koncert Budki Suflera
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Mini galeria 03
  • Mini galeria 04

Oni nam zaufali

kuchnia
ing
wbc
rossignol
permis
aaxe
wiewiorka
les delices