Dziś jest , imieniny obchodzą:

I co z tą polską tolerancją?

W dzisiejszych czasach Polacy stanowią dziwną mieszankę: część z nich cechuje skrajna nietolerancja, podczas gdy dla drugiej części cudza odmienność nie stanowi żadnego problemu. Słowo „tolerancja” wywodzi się z języka łacińskiego i znaczy tyle, co znosić, dopuszczać, pozwalać.

 

Tolerancja to świadoma zgoda na wyznawanie i głoszenie przez innych ludzi poglądów, z którymi się nie zgadzamy i na wybór przez nich sposobu życia, którego nie aprobujemy, ale który jest uważany przez nich za właściwy. A jako że człowiek jest istotą społeczną, która żyje w określonym środowisku, spotyka się z różnego rodzaju postawami i poglądami, które niejednokrotnie kłócą się z jego własnym zdaniem i światopoglądem.

 

Trochę historii

Polska za czasów dynastii Jagiellonów, czyli do XVI w., była ogromnym państwem, sięgającym od Morza Bałtyckiego aż po Morze Czarne. Wielkość kraju była równoznaczna z jego wielonarodowościową, wielojęzycznością i wielowyznaniowością, a Rzeczypospolita obejmowała m.in. wysoko rozwinięte gospodarczo protestanckie i częściowo niemieckie Prusy Królewskie i zacofaną rusko-prawosławną Ukrainę. Mieszkańcami XVI-wiecznej Polski byli więc Polacy, Białorusini, Litwini, Ukraińcy, Niemcy i Żydzi, którzy od XIV w. znaleźli w Polsce bezpieczne schronienie. Rzeczpospolita Jagiellonów była wzorem mądrej, humanistycznej polityki wewnętrznej. Władcy dobrze rozumieli, że jedyną szansą przetrwania takiego złożonego organizmu państwowego jest tolerancyjna polityka wyznaniowa – w zgodzie żyli wyznawcy katolicyzmu, protestantyzmu, luteranizmu, prawosławia. Społeczeństwo przyzwyczaiło się do obecności wyznawców innych religii. Za czasów reformacji, czyli rozłamu w Kościele katolickim, Polska była państwem bez stosów.
Co stało się więc z polską tolerancją w XVII w.? Otóż wraz ze zmianami panujących, na polskim tronie zasiedli królowie ze szwedzkiej dynastii Wazów, którzy byli uwikłani w różne spory religijne. Panowanie Zygmunta III Wazy w ocenie historyków jest bardzo kontrowersyjne. Króla cechowała fanatyczna religijność, podczas gdy polska szlachta była bardzo tolerancyjna wobec innowierców. Niestety, panowanie Zygmunta III przyniosło odwrót od idei tolerancji, co uwidoczniło się w wygnaniu arian z Polski w 1658 r. W epoce baroku, czyli XVII w., pojawiły się bardzo wyraźne tendencje ksenofobiczne objawiające się nieuzasadnioną wrogością wobec obcych.

 

Rasizm, ksenofobia i nacjonalizm

W dzisiejszych czasach coraz więcej Polaków podróżuje, a więc siłą rzeczy styka się z innymi kulturami, religiami, zwyczajami.
Coraz więcej rodaków mieszka też za granicą – oficjalne statystyki mówią już o 2 milionach. Wystarczy spojrzeć na Londyn, Paryż, Hagę czy Brukselę, aby zobaczyć wielokulturowość. To powinno iść w parze z tolerancją. Czy jednak tak jest w rzeczywistości? Czy Polacy zarówno ci zamieszkujący nadwiślański kraj, jak i ci mieszkający poza granicami Polski są naprawdę tolerancyjni? Odpowiedź na to pytanie jest skomplikowana. Dlaczego? Ponieważ są rejony Polski, których mieszkańcy są szczególnie podatni na rasistowskie hasła. Niechlubną sławę zdobył tu Białystok. Wiadomości telewizyjne lub prasowe często donoszą o kolejnych aktach przemocy wobec cudzoziemców: w nocy podpalono mieszkanie, w którym mieszkali czeczeńscy uchodźcy, to znów obrzucono kamieniami miejsce zamieszkania polsko-hinduskiej rodziny, kolejnego dnia pobito czarnoskórego obcokrajowca na ulicy, na murach w miejscach publicznych pojawiły się obraźliwe hasła, „obcemu” podpalono auto, a chuligani chodzą z maczetami. W grupie są przecież silni… A w Białymstoku studiuje naprawdę wielu obcokrajowców.
Białystok nie jest jednak odosobnionym przypadkiem. W sierpniu 2013 r. Polskę obiegła wiadomość, że na plaży w Gdyni doszło do pobicia meksykańskich marynarzy przez kibiców Ruchu Chorzów. Kibole zaatakowali także kilku obcokrajowców siedzących w jednym z kawiarnianych ogródków we Wrocławiu. Przykłady można by mnożyć. Niewątpliwie każdy z wyżej opisanych jest przejawem rasizmu. Włodarze kilku miast w Polsce, w tym Białegostoku, dostrzegli problem i dlatego chcąc przeciwdziałać dyskryminacji rasowej, stworzyli programy mające edukować i wychowywać społeczeństwo w duchu tolerancji. A co z Polakami mieszkającymi za granicą? Wygląda na to, że tym tolerancja przychodzi znacznie łatwiej. Często jako kolegów lub przyjaciół mają ludzi o odmiennym kolorze skóry, wyznaniu czy preferencjach seksualnych. Koleżeństwo czy przyjaźń wcale wszakże nie oznaczają konieczności zmiany wiary czy upodobań seksualnych. Coraz częściej widzi się pary reprezentujące różne narodowości i wyznania, co wcale nie oznacza reorientacji, pod warunkiem że obie strony cechuje tolerancja. Problem pojawia się, gdy jedna ze stron zaczyna wywierać nacisk, aby dostosować partnera do swoich oczekiwań lub gdy urodzą się dzieci, co jest równoznaczne z wyborem, w duchu jakiej religii wychować potomstwo.

 

Tolerancja w polskich mediach

Z powyższego fragmentu tekstu można by wysnuć wniosek, że Polaków mieszkających w Polsce cechuje zero tolerancji dla odmienności. Czy tak jest jednak w rzeczywistości? Prześledźmy pokrótce listę tych, którzy są nieco odmienni, a jednak akceptowani. A więc po kolei…
Aleksandra Szwed to polska aktorka, piosenkarka i prezenterka telewizyjna, która urodziła się w Warszawie ze związku Polki i Nigeryjczyka. Widzom jest znana m.in. z seriali takich jak: Rodzina zastępcza, Ranczo, Barwy szczęścia. Nieco odmienny kolor skóry nie przeszkodził w żaden sposób w pozyskaniu sympatii widzów i zrobieniu kariery w Polsce.
Bilguun Ariunbaata przyjechał z Mongolii do Warszawy jako 9-letnie dziecko. Pewnie łatwo mu nie było, ale nauczył się języka polskiego i zasłynął jako showman, satyryk i dziennikarz. Zdobył popularność dzięki programom: Szymon Majewski Show, Taniec z gwiazdami (występował w XII edycji w 2011 r.) i Twoja twarz brzmi znajomo.
Osi Ugonoh urodziła się w Gdańsku, ale jej rodzice pochodzą z Nigerii. Dzięki głosowaniu telewidzów wygrała czwartą edycję Top Model, co jest równoznaczne z profesjonalnym kontraktem z agencją modelek, sesją w magazynie „Glamour” oraz czekiem opiewającym na 100 tysięcy złotych. Osi była pierwszą czarnoskórą uczestniczką w historii polskiej edycji programu, a jej zwycięstwo – jak podkreślała Joanna Krupa – jest dowodem coraz większej otwartości Polaków.
Anna Grodzka to posłanka, która weszła do Sejmu RP, kandydując z ramienia Ruchu Palikota w okręgu krakowskim. Czym się wyróżnia? Jest pierwszą osobą w Polsce i w Europie, która ujawniła publicznie swój transseksualizm, co nie przeszkodziło jej w zrobieniu kariery. Jest to niewątpliwy dowód tolerancji Polaków. Anna Grodzka urodziła się w 1954 r. jako Krzysztof Bogdan Bęgowski. Aż do 2007 r. pozostawała w związku małżeńskim z kobietą. Po rozwodzie i po sądowym ustaleniu prawidłowej płci, przeszła operację zmiany płci.
Michał Piróg to znany w Polsce tancerz i choreograf wywodzący się z rodziny mającej żydowskie korzenie. W 2007 r. ujawnił publicznie swoją odmienność seksualną i oświadczył, iż jest homoseksualistą. Widzom znany jest m.in. dzięki programowi You can dance, gdzie był jurorem, a także dzięki prowadzonemu przez niego Top model. Zostań modelką.
Powyższe przykłady potwierdzają, iż o Polakach, jak i o żadnej innej nacji, nie należy myśleć stereotypowo: nie wszyscy są rasistami, ksenofobami i nacjonalistami, choć takie zachowania bez wątpienia zdarzają się i są dowodem megalomanii. Polacy zmieniają się, stają się bardziej otwarci na przenikanie kultur, nie zapominając jednocześnie o swoich korzeniach. Nie mogą się wprawdzie pod tym względem równać z najbardziej tolerancyjnymi według sondaży Szwedami i Norwegami, ale to tylko potwierdza, że tolerancja to naprawdę trudna sztuka.

Polecamy

W dzisiejszych czasach Polacy stanowią dziwną mieszankę: część z nich cechuje skrajna nietolerancja, podczas gdy dla drugiej części cudza odmienność nie stanowi żadnego problemu.

 

 

Czasami jednak mamy wrażenie, że mimo faktu bycia zajętymi przez cały czas, zdajemy się nie poruszać we właściwym kierunku, a w momentach złapania oddechu odczuwamy skutki utraty połącznia z czymś tak naprawdę dla nas najważniejszym.

 

Zwolnienia w Tihange

Rozpad małżeństwa i rozwód sprawiają, że osoba wierząca zostaje wykluczona ze wspólnoty pełnoprawnych katolików i znajduje się na marginesie życia religijnego.

Odkąd żużel stał się moją pasją, Patryk „DuZers” Dudek, zawodnik Falubazu Zielona Góra, to mój numer jeden na liście ukochanych zawodników.

23 lutego 1934 roku w największym brukselskim teatrze „des Galeries” mieszczącym się przy ulicy Koninklijke Sint-Hubertusgalerijen miała miejsce premiera sztuki pt. „Marie Dubas de la ville”.

Zakup prezentu, który obdarowanemu sprawi prawdziwą radość i będzie jednocześnie niespodzianką, naprawdę nie jest taki prosty, jakby się z pozoru mogło wydawać.

Po spokojnym i bardzo udanym weekendzie, kiedy w końcu nieco odpoczęłam po morderczym tygodniu w biurze i nadrabianiu zaległości nagromadzonych przez Żabie Oczy, szłam w poniedziałek rano do pracy z ogromną ciekawością.

W świetle niedawnego ataku terrorystycznego na paryską redakcję magazynu satyrycznego „Charlie Hebdo”, podczas którego islamscy bojówkarze zabili z zimną krwią dziesięciu dziennikarzy i dwóch policjantów (a późniejsze wydarzenia w Paryżu przyniosły śmierć kolejnych pięciu osób), byliśmy w stanie zobaczyć jak społeczeństwa zachodnie solidaryzują się – na niespotykaną wcześniej skalę – z ofiarami tego tragicznego ataku. Twierdzenie, że to MY zostaliśmy zaatakowani, gdyż to ONI nie potrafią sobie poradzić z NASZĄ wolnością, a zwłaszcza wolnością słowa, jest nie tylko pocieszające, ale i umożliwia zbicie politycznego kapitału. Czy tak jest jednak w rzeczywistości?

Wywiad z Dave Deruytter, Head of Expatriates & Non Residents ING Belgium

Reklama

Poczta kwiatowa
Radio Roza
niderlandia.org
polonia.be

Galeria

  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Koncert Golec u-Orkiestra
  • Dzień Dziecka 2012
  • Ani Mru Mru
  • Bal Karnawałowy 2011
  • Koncert Budki Suflera
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Krakus
  • Mini galeria 03
  • Miss Fitness
  • Mini galeria 04
  • Dzień Dziecka w szkole 2010
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Bal Gimnazjalistów

Oni nam zaufali

kuchnia
ing
wbc
rossignol
permis
aaxe
wiewiorka
les delices