Dziś jest , imieniny obchodzą:

Trzeba trochę pogderać

W młodości człowiek myśli, że wszystko potrafi, ale wie, że nie wszystko może. Na starość wie, że wszystko może, ale niestety: nie wszystko już potrafi. Taką to filozoficzną myśl wysnułem sobie z rana, a okolicznością sprzyjającą owym rozważaniom były mecze rozgrywane w ramach Mistrzostw Świata w piłce nożnej, które odbywają się w słonecznej Brazylii.

 

 

Nie ma potrzeby wspominać, że polskiej reprezentacji zabrakło w tych rozgrywkach i jedyne, co kibicowi pozostało, to wspominki lat minionych, lat własnej młodości. Tu robimy „pstryk” i przenosimy się w czasie: telewizor marki Topaz, przekaz oczywiście czarno-biały: to deszczowy Mundial w Niemczech, gramy na światowym poziomie, zdobywamy medal. Albo niedługo później, telewizor już kolorowy, Rubin 714, słoneczna Hiszpania, znowu medal, znowu wprawiamy piłkarski świat w podziw. 

Nie wiem jak to jest u dziewczynek, ale chłopcy na progu dzieciństwa i młodości chłoną wydarzenia piłkarskie jak gąbka, poddają się atmosferze mistrzostw w całości i klimat ten pozostaje na całe dziesięciolecia w postaci znajomości na wyrywki wyników poszczególnych spotkań czy składu Biało-Czerwonych w wygranym meczu z takimi Włochami czy zremisowanym (zwycięsko) ze Związkiem Radzieckim. 

 

Truizmem byłoby mówić (ale inaczej się nie da), że świat był wtedy inny i lepszy. Lepszy był, bo Polacy wygrywali, lepszy był, bo nic człowieka nie strzykało w krzyżu, lepszy był, bo lato zawsze było upalne, a zima śnieżno-mroźna. Lepszy był, bo nie trzeba było się zastanawiać nad kredytami, nie osaczały człowieka durne reklamy, w trwogę nie wprawiał widok listonosza niosącego list polecony. 

 

Inna rzecz, że zamiast reklam osaczała człowieka lepka i klaustrofobiczna atmosfera PRL-u, ale bądźmy poważni: jak się ma 10 lat, to nawet PRL jest niestraszny. I nawet jak biegłeś i się przewróciłeś, to trzeba było na krwawiące kolano popluć i rozsmarować i na stówę żadnego tężca się nie dostało. Dziś te numery już – niestety – nie przechodzą. Dziś nie za bardzo nawet, mówiąc uczciwie, biegać by się chciało, że o pluciu nie wspomnę.

 

Z tym bieganiem zresztą to osobna sprawa: wszyscy wokoło jakby się wściekli, nakupowali sobie butów do biegów, samo-oddychających koszulek, pantalonów do kolan i skarpetek, których w bucie wcale nie widać. I hajda: maratony, przełaje, półmaratony, biegi górskie, biegi w dolinach, biegi po miastach. Jakby Pan Bóg chciał, żeby człowiek biegał, to by mu dał cztery łapy, proste. W czasach piłkarskich zwycięstw naszej reprezentacji żaden szanujący się dorosły człowiek nie biegał. Może oprócz listonoszów, bo psy też były wtedy jakoś bardziej psie i konkretne niż dzisiaj. A dzisiejszy pies? Nawet nie wiadomo: pies to jeszcze czy już raczej kot. Szkoda gadać.

 

Albo same dziewczyny: kiedyś były znacznie lepsze niż dzisiaj. Jak się miało 10 lat, to dziewczyny mogły sobie istnieć albo nie istnieć, a pomysł, by uważnie słuchać co w ogóle mówią, wydawał się wyłącznie śmieszny. Wprawdzie i dziś niekiedy się tak wydaje, ale niestety – czasy się zmieniły i lepiej uważać z lekceważeniem, bo zaraz można w łeb jakimś genderem dostać. Czas mistrzostw piłkarskich jest tu odpryskiem czasów minionych: można skupić się na piłce, można wyciągnąć browara z lodówki, można w sumie nie przejmować się codziennym kląskaniem.

 

A właśnie, browary. Kiedyś (tu istotne podniesienie poprzeczki, powiedzmy w wieku 20 lat) też były kompletnie inne. W czasach młodości piwo było to niebo, a ziemia w porównaniu z tym dzisiejszym. No bo tak: kiedyś człowiek wypił trzy piwa i szedł sobie na jakąś imprezę „w miasto”. Dzisiejsze piwo zdziadziało do tego stopnia, że po wypiciu trzech piw człowiek marzy tylko, by wracać do domu. I nie mówcie tylko, że ma to coś wspólnego ze starością! 

 

Jednym słowem: Mundial nie cieszy, psy są cieniem dawnych psów, listonosz nie biega, Polacy nie wygrywają, dziewczyny zyskały respekt, a straciły swoją tajemniczość, siadłby człowiek na kanapie, a nie szwendał się po mieście. A tak w ogóle w starości najgorsze jest to, że młodość nie mija. I że wszystko można, a nie wszystko się już potrafi. Mówiłem to na początku?! Może i mówiłem, nie zaszkodzi drugi raz. Gderam???            

Polecamy

Tradycją naszej firmy stały się wspólne obiady, podczas których plotkujemy sobie nad zjadanymi kanapkami, sałatkami czy odgrzewanymi daniami. Przerwy obiadowe nie są zbyt długie, mamy jednak czas coś zjeść, zrobić sobie herbatę czy kawę oraz porozmawiać o tym i o owym.

Drodzy Państwo, obecny rok jakoś tak szybko minął, iż mam wrażenie, że felieton o jarmarku świątecznym w Kolonii pisałam dopiero wczoraj, a tu już jedenaście miesięcy minęło. Człek się ledwie zdążył na pięcie obrócić a tu znowu święta.

 

Zanim zacznę, warto chyba wyjaśnić, czym się na co dzień zajmuję, gdyż może to nieco pomóc zrozumieć moją obecną sytuację. Prowadzę swoją własną działalność, jeśli tak to można nazwać. Choć osobiście traktuję to raczej jak pomoc personalną.

Kobiety i mężczyźni trochę inaczej widzą świat, inaczej na niego reagują. Różnią się na poziomie struktury układu nerwowego i hormonalnego.

 

Dni płatnego urlopu przysługują w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym pracownik wypracował sobie prawo do urlopu. Aby otrzymać pełny ekwiwalent wakacyjny oraz pełną długość urlopu w roku 2014, należało przepracować cały rok 2013.

Konkurs „ Polak Roku w Belgii ” jest największym wydarzeniem promocyjnym dla Polonii belgijskiej.

– Faceci?! Toż to jakiś podgatunek! – oceniła blondyna, wyjaśniając brunetce (albo odwrotnie) jakąś wątpliwość.

Czerwiec to szczególny miesiąc. Najpierw świętujemy Dzień Dziecka, potem Dzień Ojca i oczywiście przygotowujemy się do nadchodzących już wakacji.

Czy zakupoholicy nie mają dylematu „mieć czy być”? Dla nich często mieć to być. Ale to szczęście trwa krótko. Potem przychodzą problemy i wyrzuty sumienia. I tak w kółko.

 

– Znowuż, Malinowski, przyszedłeś do szkoły zarośnięty jak dzik jakiś! – mówiła w liceum nauczycielka matematyki na widok Jasia. Wspomniany Jasiu orłem w zakresie królowej nauk nie był, więc zwieszał głowę, mamrocząc coś pod nosem. – Siadaj, pała!

Reklama

Poczta kwiatowa
Radio Roza
niderlandia.org
polonia.be

Galeria

  • Koncert Budki Suflera
  • Koncert Golec u-Orkiestra
  • Miss Fitness
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Dzień Dziecka 2012
  • Bal Karnawałowy 2011
  • Mini galeria 04
  • Bal Gimnazjalistów
  • Ani Mru Mru
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Krakus
  • Mini galeria 03
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Dzień Dziecka w szkole 2010

Oni nam zaufali

kuchnia
ing
wbc
rossignol
permis
aaxe
wiewiorka
les delices